پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 554 |
| تعداد مقالات | 5,380 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,161,417 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,064,430 |
میانجیگری به مثابه مؤلفه ای از قدرت نرم و ارتقای جایگاه قطر به قدرت میانه | ||
| مطالعات راهبردی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 12، دوره 8، شماره 16، دی 1404، صفحه 363-394 اصل مقاله (812.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jpir.2025.30262.1476 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید آریا* 1؛ ناصر پورحسن2 | ||
| 1پژوهشگر پسادکتری روابط بین الملل دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)، بروجرد، ایران | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی دانشگاه آیت الله بروجردی/ بروجرد/ایران | ||
| تاریخ دریافت: 20 مهر 1404، تاریخ بازنگری: 22 آبان 1404، تاریخ پذیرش: 01 آذر 1404 | ||
| چکیده | ||
| میانجیگری به عنوان یکی از ابزارهای مؤثر قدرت نرم، روشی هوشمندانه و کمهزینه برای ارتقای جایگاه کشورها در نظام بینالملل به شمار میرود. کشورهایی که از مؤلفههای قدرت سخت مانند وسعت سرزمینی، جمعیت و توان نظامی برخوردار نیستند، غالباً به سمت بهرهگیری از راهبردهای نرمافزاری در سیاست خارجی سوق داده میشوند. در این میان، قطر به عنوان کشوری کوچک در منطقه خلیج فارس، با اتخاذ راهبرد میانجیگری توانسته است نقش فعالی در حلوفصل منازعات منطقهای و بینالمللی ایفا کرده و جایگاه خود را به سطح «قدرت میانه» ارتقاء دهد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی چگونگی ارتقای موقعیت قطر از یک بازیگر کوچک منطقهای به یک قدرت میانه از طریق میانجیگری میپردازد. یافتهها نشان میدهد که قطر با تمرکز بر دیپلماسی فعال، حفظ بیطرفی در بحرانهای پیچیده، و ارائه پلتفرمهای گفتوگو، موفق شده است تصویری مثبت و قابل اعتماد از خود در سطح جهانی ارائه دهد. این تصویر موجب افزایش اعتبار بینالمللی و کاهش تنشهای منطقهای شده است. علاوه بر این، نقشآفرینی قطر در پروندههایی چون مذاکرات ایالات متحده و طالبان، بحرانهای خاورمیانه و منازعات فلسطین ـ اسرائیل، بیانگر توانمندی این کشور در مدیریت بحرانهای بینالمللی است. بهرهگیری از منابع اقتصادی، موقعیت ژئوپلتیکی و ابزارهای رسانهای مانند الجزیره نیز در تثبیت برند ملی قطر به عنوان بازیگری فعال و نوآور در دیپلماسی عمومی مؤثر بوده است. در نهایت، میانجیگری به عنوان راهبردی بلندمدت در سیاست خارجی قطر، موجب ارتقای جایگاه این کشور در نظم جهانی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قطر؛ میانجیگری؛ قدرت نرم؛ سیاست خارجی؛ دیپلماسی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Mediation as a Component of Soft Power and the Promotion of Qatar's Status to a Middle Power | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Saeid Arya1؛ Naser pourhassan2 | ||
| 1Postdoctoral Researcher in International Relations, Ayatollah Boroujerdi University, Borujerd, Iran | ||
| 2Associate Professor of Political Science at Ayatollah Boroujerdi University / Boroujerd, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Mediation, as one of the effective instruments of soft power, is regarded as a smart and low-cost strategy for enhancing the status of states within the international system. Countries that lack hard power components—such as territorial size, population, and military capability—are often inclined to adopt soft power strategies in their foreign policy. In this context, Qatar, a small state in the Persian Gulf region, has successfully employed mediation as a central foreign policy tool to play an active role in resolving regional and international conflicts, thereby elevating its status to that of a “middle power.” This study, using a descriptive-analytical approach, examines how Qatar has transitioned from a minor regional actor to a middle power through its mediation strategy. The findings indicate that Qatar, by focusing on active diplomacy, maintaining neutrality in complex crises, and providing platforms for dialogue, has managed project a positive and trustworthy image of itself on the global stage. This image has contributed to increased international credibility and the reduction of regional tensions. Moreover, Qatar’s involvement in sensitive cases—such as the U.S.-Taliban negotiations, Middle Eastern crises, and the Israeli-Palestinian conflict—demonstrates its capacity to play a constructive role in managing international disputes. The country’s use of economic resources, geopolitical positioning, and media tools such as Al Jazeera has also been instrumental in consolidating its national brand as an active and innovative actor in public diplomacy. Ultimately, mediation has served as a long-term strategic approach in Qatar’s foreign policy, contributing to its elevated position within the global order. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Qatar, Mediation, Soft Power, Foreign Policy, Diplomacy | ||
| مراجع | ||
|
مرادی کلارده، سجاد (1403). نقش مؤثر قطر در توافق آتشبس غزه، خبرگزاری مهر، دریافتشده از https://www.mehrnews.com/news/6354883
EN.
Al-Qahtani, M., & Al-Thani, D. M. (2021). Qatar’s policy and experience in mediation and dispute settlement. Siyasat Arabiya, 9(51), 7–22.
Al Sulaiti, H. E. M. A. (2024). Qatar mediation strategy: Afghanistan as a case study [Master's thesis, Qatar University]. College of Arts and Sciences.
Alvarez-Ossorio, I., & Rodríguez García, L. (2021). The foreign policy of Qatar: From a mediating role to an active one. Revista Espanola de Ciencia Política, 56, 97–120.
Araghchi, S. A., & Samadi, A. (2024). The role of strategic hedging strategy in Qatar's foreign policy. Center for Strategic Research, 16(2), Issue 62.
Barakat, S. (2014). Qatari Mediation: Between Ambition and Achievement. Foreign Policy at Brookings.
Barakat, S., & Milton, S. (2019). Qatar: Conflict mediation and regional objectives. In Paczynska (Ed.) , Emerging powers and post-conflict reconstruction (pp. 141–160). Lynne Rienner Publishers.
Bellamy, A. J. (2022). Syria betrayed: Atrocities, war, and the failure of international diplomacy. Columbia University Press.
Benson, J.; Lakeberg, M.; & Brand, T. (2024). Exploring the perspectives and practices of humanitarian actors towards the Participation Revolution in humanitarian digital health responses: A qualitative study. Global Health, 20(1), 36.
Carr, A. (2014). Is Australia a Middle Power? A Systematic Impact Approach. Australian Journal of International Affairs, 68(1), 20-45.
Çatı, M. O. (2017). Foreign Policy and the Internal/External Distinction: An Integrative Approach to Conceptualisation. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 5(1), 65-82.
Çatı, M. O. (2020). Turkey-Qatar Relations. In P. Yurur, G. Tuysuzoglu, & A. Ozkan (Eds.) , Post-Cold War Turkey's Politics in the Middle East and North Africa (pp. 321-334). Ankara: Detay Publishing.
Cati, M. O. (2023). Qatari Foreign Policy and Mediation Practices. In R. Karakoç (Ed.) , Current Research on International Relations and Political Science. Duvar Publishing.
Elkahlout, G., & Milton, S. (2023). The evolution of the Gulf states as humanitarian donors. Third World Quarterly, 1–20.
Gulbrandsen, A. (2010). Bridging the Gulf: Qatari Business Diplomacy and Conflict Mediation [Master’s thesis]. Georgetown University.
Hirsch, A. G. (2024). Peace between Israel and Palestine? Torture, 34(1), 148–159.
Jeong, Hae Won (2022). South Korea’s middle power diplomacy in the Middle East: development, political and diplomatic trajectories. New York: Routledge.
Kamrava, M. (2015). Qatar: Small state, big Politics. Cornell University Press.
Khatib, L. (2016). Qatar's foreign policy in the context of the Gulf crisis: Strategic implications. Middle East Institute.
Miller, R. (2019). Managing regional conflict: The Gulf Cooperation Council and the embargo of Qatar. Global Policy, 10(S2), 36–45.
Miller, R., & Verhoeven, H. (2019). Overcoming Smallness: Qatar, the United Arab Emirates and Strategic Realignment in the Gulf. International Politics, 57, 1–20.
Milton, S.; Elkahlout, G.; & Tariq, S. (2023). Qatar’s evolving role in conflict mediation. Mediterranean Politics.
Minich, R. (2015). Conflict mediation: The Qatari experience. Historia i Polityka, 14(21), 121–133.
Mirababaei, H. (2017). Political communication in the global era. Journal of Communications. Retrieved from http://ertebatat.journals.isu.ac.ir/article_2098_e0a9ff0ef93bd1a3dfbb27fd84a481e5.pdf.
Mortezaei, M. (1991). The concept of peace from the perspective of Islam [Unpublished master's thesis]. Imam Sadeq University, Tehran, Iran.
Novikova, I. N. (2022). Small States in International Relations: Some Theoretical Aspects. Herald of the Russian Academy of Sciences, 92(9), S890–S901.
Nye, J. S. (2008). Public diplomacy and soft power. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 94–109.
Sharofiddinov, O. (2024). Qatar's mediation diplomacy: Its role in Middle East conflict resolution. Modern Science and Research, 3(10), 515.
Ulrichsen, K. C. (2014). Qatar and the Arab Spring. Oxford University Press.
Zaid, W. M. A., & Yaqub, M. Z. (2024). The prolificacy of green transformational leadership in shaping employee green behavior during times of crises in small and medium enterprises: A moderated mediation model. Frontiers in Psychology, 15, 1258990.
منابع اینترنتی
International Monetary Fund. (2023). Per Capita Income at Current Prices. Retrieved from https://www.imf.org/external/datamapper/PPPPC@WEO/SAU/QAT/KWT/ARE/BHR.
Ulrichsen, K. C. & Karasik, T. (2019). How Asian and European Countries Helped Qatar Maintain Sovereignty. Gulf State Analytics. Retrieved from https://gulfstateanalytics.com/how-asian-and-european-countries-helpedqatar-maintain-sovereignty/.
Congressional Research Service. (2022). Qatar: Governance, Security, and U.S. Policy. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 76 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 50 |
||