پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 554 |
| تعداد مقالات | 5,380 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,161,738 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,064,778 |
بررسی عوامل واگراییِ محیط راهبردی جمهوری اسلامی ایران در روابط با مصر بر اساس نظریه رئالیسم نئوکلاسیک | ||
| مطالعات راهبردی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 16، دی 1404، صفحه 147-178 اصل مقاله (1.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jpir.2025.30069.1458 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا کرانی* 1؛ محمد یگانه2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران | ||
| 2مربی گروه علوم سیاسی دا نشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 25 شهریور 1404، تاریخ پذیرش: 14 مهر 1404 | ||
| چکیده | ||
| از ضرورتها و الزامات شناختی محیط راهبردی جمهوری اسلامی ایران، بررسی و شناخت کشوهایی مانند مصر است که به دلیل ژئوپولیتیک، از اهمیت بسزایی برخوردارند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دگردیسی هایی را در روابط خود با جمهوری اسلامی ایران پدید آورد. از این منظر، پژوهش حاضر با بهره گیری از نظریه رئالیسم نئوکلاسیک در صدد است تا به نسبت به این سؤال اصلی پاسخگو باشد که چه عواملی از پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا کنون در واگرایی روابط مصر و جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار هستند؟ هدف این مقاله، تحلیل و تبیین عوامل مؤثر بر واگرایی روابط جمهوری اسلامی ایران و مصر از سال 1979 تا 2023 است و راهکارهایی برای گذار از وضعیت تقابل به سوی تعامل و درک متقابل ارائه دهد. روش تحقیق حاضر به صورت کیفی بوده و تکنیک گردآوری اطلاعات از طریق منابع کتابخانه ای و اینترنتی صورت گرفته است. بر اساس فرضیه این مقاله: تداوم واگرایی در روابط جمهوری اسلامی ایران و مصر، ناشی از تفاوت در رویکردهای سیاست خارجی نخبگان دو کشور است؛ این تفاوتها که ریشه در عوامل داخلی (مانند تنازع هویتی–ایدئولوژیک) و خارجی (مانند وابستگی مصر به ساختار عربی–غربی) دارند، مانع از شکلگیری درک متقابل و رویکردی عملگرایانه در مناسبات دوجانبه شدهاند. نتایج تحقیق نشان می دهد که ثبات و امنیت منطقه ای و بهره گیری از فرصتهای آن توسط کشورهای مصر و جمهوری اسلامی ایران، متضمّن درک متقابل و رویکرد عملگرایانه در قبال یکدیگر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محیط راهبردی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ مصر؛ واگرایی؛ رئالیسم نئوکلاسیک | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Investigating the Divergent Factors of the Strategic Environment of the Islamic Republic of Iran in Relations with Egypt Based on the Theory of Neoclassical Realism | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Zahra Korani1؛ Mohammad Yeganeh2 | ||
| 1Assistant Professor of Political Science, Payame Noor University, Tehran, Iran. | ||
| 2faculity member ofPolitical Science, Payame Noor University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| One of the cognitive necessities and requirements of the strategic environment of the Islamic Republic of Iran is to study and understand countries such as Egypt, which are of great importance due to their geopolitical position and have undergone transformations in their relations with the Islamic Republic of Iran after the victory of the Islamic Revolution. From this perspective, the present study, using the theory of neoclassical realism, seeks to answer the main question of what factors are influential in the divergence of relations between Egypt and the Islamic Republic of Iran? The political elites of both countries, due to their different approaches in the field of foreign policy, which have been influenced by the internal and external environment, have caused the continuation of the gloom in relations between the two countries. The results of the study, with a descriptive-analytical approach, show that firstly, the factors that arise from the internal environment of the two countries will have no result other than an identity-ideological conflict. Secondly, Egypt, by strengthening the Arab-Western bond that has continued due to economic dependence, is in conflict with the regional policies of the Islamic Republic of Iran. Thirdly, regional stability and security and the exploitation of its opportunities by Egypt and the Islamic Republic of Iran require mutual understanding and a pragmatic approach towards each other. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Strategic environment, Islamic Republic of Iran, Egypt, Divergence, Neoclassical realism | ||
| مراجع | ||
|
الف- فارسی
برزگر، ابراهیم. (1386). چهارچوبی مفهومی برای فهم تحولات سیاسی مصر. پژوهش حقوق و سیاست، سال نهم، شمارۀ 2: 203-252.
جعفری ولدانی، اصغر. (1383). ایران و مصر؛ دیدگاههای متعارض. پژوهش حقوق عمومی، شمارۀ 12: 107-75.
جاودانی مقدم، مهدی و شفیعی، مریم (1393)، پارادوکس واهمگرایی در روابط خارجی ایران و مصر پس از انقلاب اسلامی (2014 -1979م)، سپهر سیاست، شمارۀ 1: 155-121.
چلونگر، محمدعلی و شاه حسینی، کبری (1395)، نقش قدرتهای فرامنطقهای در واگرایی ایران و مصر در دورۀ جمال عبدالناصر طی سالهای (1960-1955 م)، مطالعات تاریخی جهان اسلام، شمارۀ 7: 108-89.
زینلی، حمید و همکاران. (1401). تبیین مهمترین موانع همگرایی روابط ایران و مصر (2018 الی 2022). فصلنامۀ جغرافیا، دورۀ 20، شمارۀ 7: 143-121.
عزیزیان، امید و رفیع، حسین. (1400). راهبرد سیاست خارجی عبدالفتاح السیسی و الزامات امنیتی آن برای ایران. راهبرد، شمارۀ 101: 760-731.
رفیع، حسین و همکاران (1402)، بررسی آثار سلبی استراتژی امریکا در قبال مصر بر منافع جمهوری اسلامی ایران: مطالعۀ موردی دولت السیسی، محیطشناسی راهبردی جمهوری اسلامی ایران، شمارۀ 23: 114-73.
مظاهری، محمدمهدی و احمدزاده، داود. (1388). بررسی چالشهای ساختاری در روابط مصر و ایران. فصلنامة تحقیقات سیاسی و بینالمللی، شمارۀ 4: 178-155.
ب- انگلیسی
Al-arabi, Shehata. (2022). the difficult road to resuming egyptian-iranian relations. strategics, available: https://strategiecs.com/en/analyses/the-difficult-road-to-resuming-egyptian-iranianrelations.
Axelrod, Matthew Craig. (2011). Aid as Leverage? Understanding the U.S.-Egypt Military Relationship. A RESEARCH PAPER.
Badawi, Tamer & al-sayyad, osama. (2019). Mismatched Expectations: Iran and the Muslim Brotherhood After the Arab Uprisings, Carnegie endowment for international peace.
- Bahi, Riham. (2016). Egypt- Iran Relations Post-Nuclear Deal: Pitfalls and Promises. Review of Economics & Political Science, Vol.1 No.2.
Bayat, A. (1998). Revolution without Movement, Movement without Revolution: Comparing Islamist Activism in Iran and Egypt. Retrieved from https://hdl.handle.net/1887/9806.
Boltuc, Silvia. (2023). Iran And Egypt Towards the Restoration of Bilateral Relations, available: https://www.specialeurasia.com/2023/12/28/iran-and-egypt-relations./
- Dalay, Galip & Yousef, Tarik M. (2023). The middle east’s fragile reset Actors, battlegrounds, and (dis)order. Middle East Council on Global Affairs.
Dunne, Michele (2014), A U.S. Strategy Toward Egypt Under Sisi, carnegie endowment for international peace.
- Foulon, Michiel. (2015). Neoclassical Realism: Challengers and Bridging Identities. International Studies Review 17.
Haddad, john. (2018). foreign policy under president al-sisi. naval postgraduate school.
. (Kenneth, Waltz. (1996). International Politics Is Not Foreign Policy. Security Studies 6 (1
Lobell, Steven E et al (2009). Neoclassical Realism, the State, and Foreign Policy, New York: Cambridge University Press.
Mansour, Thaer. (2023). Egypt's cautious approach to rapprochement with Iran. the new arab available: https://www.newarab.com/analysis/egypts-cautious-approach-rapprochement-iran
Meibauer, Gustav et al (2021). Forum: Rethinking Neoclassical Realism at Theory's End, International Studies Review 23.
- Meringolo, Azzurra. (2014). From Morsi to Al-Sisi: Foreign Policy at the Service of Domestic Policy, Istituto Affair Internazionali.
- Mohei, Mohamed Kamal (2020), The Iranian policy in the Middle East: evolution and consequences, Journal of Humanities and Applied Social Sciences Vol. 2 No. 4.
Mojtahedi, Amir. (2023). The Future of Iran-Egypt Relations, Opportunities and Challenges. Journal MENA in Focus, available: https://mepei.com/the-future-of-iran-egypt-relations-opportunities-andchallenges./
Monshipouri, Mahmood & Zamary, Anthony. (2017). Re-evaluating Iran-Egypt Relations: A Look at the Evolving Geopolitical Context. Insight Turkey, Vol. 19 , No. 2.
- Nourigholamizadeh, Elaheh & Amiri, Zahra. (2020). American Aid to Egypt and its Impact on Egypt-Iran Relations, Iranian Review of Foreign Affairs.
Rathbun, Brian. (2008). A Rose by Any Other Name: Neoclassical Realism as the Logical and Necessary Extension of Structural Realism. Security Studies 17.
(Rose, Gideon. (1998). Neoclassical Realism and Theories of Foreign Policy, World Politics 51 (1
Rose, Gideon. (1998). Neoclassical Realism and Theories of Foreign Policy. World Politics, Vol. 51, No. 1.
Saied, Mohamed. (2019). Egyptian-Iranian relations: Where are they now?, al-monitor, available: https://www.al-monitor.com/originals/2019/02/iran-egypt-diplomatic-relation-regional-affairs.html
Salamah, Mo’taz & Alsayyad, Mohammad Saied. (2017). Egyptian Policy toward Iran and the Challenges of Transition from Break Up to Normalization, A Peer-Reviewed Quarterly Periodical Journal, Year 1. issue 4.
Schweller, Randall L (2003).The Progressiveness of Neoclassical Realism, In Progress in International Relations Theory : Appraising the Field, Massachusetts: M.I.T Press.
Smith, Nicholas Ross. (2018). Can Neoclassical Realism Become a Genuine Theory of International Relations?, The Journal of Politics 80, (2
Soltaninejad, Mohammad. (2018). Iran and Egypt: Emotionally Constructed Identities and the Failure to Rebuild Relations, Journal of World Sociopolitical Studies,Vol. 2, No. 3.
Tello, Roberto. (2008). Rapprochement: The Necessary Engagement With The Islamic Republic Of Iran. Electronic Theses and Dissertations. 3743.
Weinbaum, Marvin G. (2019). Egypt And The Politics Of U.S. Economic Aid, routledge, Taylor & Francis.
. Wohlforth, William C. (2012). Realizmi Dhe Politika E Jashtme, Tiranë: UET Press | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 64 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 75 |
||