پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 554 |
| تعداد مقالات | 5,380 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,160,816 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,064,040 |
تأثیر نابرابری درآمد بر ظرفیت بار محیط زیست ایران | ||
| پژوهشنامه اقتصاد کلان Macroeconomics Research Letter | ||
| مقاله 5، دوره 21، شماره 50، خرداد 1405 اصل مقاله (769.68 K) | ||
| نوع مقاله: علمی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/mrl.2026.28468.2149 | ||
| نویسندگان | ||
| زانا مظفری* 1؛ فاطمه ویسی2 | ||
| 1استادیار گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد اقتصاد، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 01 بهمن 1403، تاریخ بازنگری: 01 بهمن 1404، تاریخ پذیرش: 14 بهمن 1404 | ||
| چکیده | ||
| کاهش چالشهای زیست محیطی و تحقق اهداف توسعه پایدار، مستلزم انجام یک ارزیابی زیست محیطی جامع میباشد. در این راستا، استفاده از ضریب ظرفیت بار میتواند بهعنوان ابزاری مؤثر عمل کند. این ضریب به ما امکان میدهد تا زوال محیطی را به صورت کمی ارزیابی کنیم و با مقایسه ظرفیت زیستی (توانایی اکوسیستم برای تولید منابع و جذب زبالهها) و ردپای اکولوژیکی (میزان منابع طبیعی مصرف شده توسط انسان) به تحلیل عمیقتری از وضعیت محیط زیست دست یابیم؛ بنابراین در این پژوهش به بررسی تأثیر نابرابری درآمد بر شاخص ظرفیت بار ایران با استفاده از روش GMM طی بازه زمانی سالانه ۱۴۰۱- ۱۳۷۲ پرداخته شده است. یافتههای تحقیق نشان داده است که نابرابری درآمد، شهرنشینی، تولید ناخالص داخلی و صنعتیشدن همگی تأثیر منفی و معناداری بر ظرفیت بار دارند؛ بهنحویکه با افزایش یک واحد در هر یک از این متغیرها، به ترتیب 39/0، 13/0، 73/0 و 10/0 واحد از ظرفیت بار کاسته شده است. در مقابل، مصرف انرژیهای تجدیدپذیر تأثیری مثبت و معنادار بر این شاخص داشته و با افزایش یک واحد در مصرف این انرژیها، 13/0 واحد به ظرفیت بار افزوده شده است. بنابراین، با راهکارهایی نظیر: توسعه سیاست های توزیع درآمد و اصلاح نظام مالیاتی، حذف تدریجی یارانه انرژی از دهکهای پردرآمد، حمایت هدفمند از خانوارهای کمدرآمد، وضع مالیات بر داراییهای پرمصرف، اعمال مشوقهای مالیاتی و تسهیلات ویژه برای صنایعی که از فناوریهای پاک، مصرف بهینه آب و انرژی و مواد اولیه بومی استفاده میکنند، ، پرهیز از تمرکز صنایع در مناطق آسیب پذیر از نظر اکولوژیکی تدوین مقررات سختگیرانه برای صنایع مستقر در مناطق دچار تنش آبی و آلودگی، مانند الزام به بازچرخانی آب و استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، حمایت از تمرکززدایی از کلانشهرها و توسعه شهرهای کوچک، گسترش حملونقل پاک ، بازچرخانی فاضلاب شهری برای آبیاری فضای سبز ، توسعه انرژی های تجدیدپذیر پیشنهاد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نابرابری درآمد؛ ظرفیت تحمل؛ محیط زیست؛ ایران؛ روش گشتاورهای تعمیم یافته | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Effect of Income Inequality on the Environmental Carrying Capacity of Iran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| zana mozaffari1؛ Fatemeh waisi2 | ||
| 1Assistant Professor of Economics, Faculty Member, Department of Economics, University of Kurdistan, Sanandaj | ||
| 2Master of Economic Sciences, University of Kurdistan., Sanandaj, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Reducing environmental challenges and achieving sustainable development goals requires conducting a comprehensive environmental assessment. In this context, the use of the carrying capacity coefficient can serve as an effective tool. This coefficient allows us to quantitatively assess environmental degradation and, by comparing biocapacity (the ability of ecosystems to produce resources and absorb waste) with ecological footprint (the amount of natural resources consumed by humans), gain a deeper analysis of environmental status. Therefore, this study examines the impact of income inequality on the carrying capacity index of Iran using the GMM method over the period 1993–2022. The findings indicate that income inequality, urbanization, GDP, and industrialization all have a significant negative impact on carrying capacity. Specifically, an increase of one unit in each of these variables leads to a reduction of 0.39, 0.13, 0.73, and 0.10 units in carrying capacity, respectively. On the other hand, the consumption of renewable energy has a significant positive effect on this index, with an increase of one unit in renewable energy consumption adding 0.13 units to carrying capacity. Therefore, with measures such as: Developing income distribution policies and reforming the tax system, gradually removing energy subsidies for high-income households, providing targeted support for low-income households, offering educational incentives, imposing taxes on high-consumption assets, applying tax incentives and special facilities for industries using clean technologies, efficient water and energy consumption, and local raw materials, particularly in low-population areas with high ecological capacity, avoiding the concentration of industries in environmentally vulnerable areas, enacting stringent regulations for industries in water-stressed and polluted areas—such as mandatory water recycling and the use of renewable energy—supporting decentralization from metropolitan areas, developing small cities, expanding clean transportation, recycling urban wastewater for green space irrigation, and promoting renewable energy development are suggested. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| income inequality, carrying capacity, environment, Iran, GMM | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 34 |
||