پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 5,465 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,311,063 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,150,614 |
مقایسه تاثیر تمرین درمانی و ماساژ یومیهو بر درد، دامنه حرکتی، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی زنان با نقاط ماشهای ناحیه پشتی | ||
| پژوهشنامه فیزیولوژی ورزشی کاربردی | ||
| مقاله 3، دوره 21، شماره 42، مهر 1404، صفحه 47-64 اصل مقاله (596.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jaep.2026.31097.2245 | ||
| نویسندگان | ||
| مونا راور* 1؛ رز فولادی* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، مؤسسه آموزش عالی شفق، تنکابن، مازندران، ایران. | ||
| 2استادیار آسیب شناسی ورزشی و حرکت اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 03 بهمن 1404، تاریخ بازنگری: 06 اسفند 1404، تاریخ پذیرش: 10 فروردین 1405 | ||
| چکیده | ||
| اهداف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو روش تمرین درمانی و ماساژ بر کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی زنان دارای نقاط ماشهای ناحیه پشتی انجام شد. روش مطالعه: در این مطالعه 36 زن با نقاط ماشهای ناحیه پشتی، به طور تصادفی در سه گروه (کنترل، ماساژ، تمرین درمانی) قرار گرفتند (هر گروه 12 نفر). ارزیابیهای اولیه شدت درد ناحیه پشتی، دامنه حرکتی پشت و شانه، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی انجام شد. گروه تمرین درمانی به مدت 6 هفته (3 جلسه 30 دقیقهای) تمرین انجام دادند و گروه ماساژ به مدت مشابه ماساژ دریافت کردند. اندازهگیریها پس از پایان دوره مجدداً انجام شد. سپس از آزمون شاپیرو-ویلک برای بررسی نرمال بودن دادهها و از آزمون آنکوا، تی همبسته و یومنویتنی برای تحلیل آماری دادهها استفاده شد. یافته ها: در هر یک از دو گروه مداخله و در تمام متغیرهای نامبرده، نسبت به پیشآزمون تفاوت معناداری نشان مشاهده شد (05/0> p). نتایج مقایسه بین سه گروه تمرین درمانی، ماساژ و کنترل، در متغیرهای درد پشت (002/0=(p ، دامنه حرکتی پشت، چرخش داخلی شانه و حس عمقی شانه) 001/0=(p اختلاف معنادار دیده شد، اما این اختلاف برای متغیر عملکرد اندام فوقانی معنادار نبود )09/0=.(p علاوه بر این، آزمون بونفرونی نشان داد که گروههای تمرین درمانی _کنترل و گروه ماساژ _کنترل در متغیرهای درد، دامنه حرکتی شانه و حس عمقی شانه تفاوت معناداری داشتند (05/0>p )، اما در متغیر عملکرد اندام فوقاتی این بررسی تنها برای گروه تمرین درمانی- کنترل معنادار بود (05/0>p ). نتیجهگیری: به طورکلی نتایج نشان داد، ماساژ و تمرین درمانی در بهبود عوارض ناشی از نقاط ماشهای ناحیه پشتی موثر بودند و از این دو راهکار میتوان در برنامههای درمانی و توانبخشی افراد مبتلا به دردهای عضلانی-اسکلتی ناشی از ضربه یا فعالیتهای ورزشی استفاده کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درد؛ دامنه حرکتی؛ حس عمقی شانه؛ عملکرد اندام فوقانی؛ نقاط ماشه ای؛ تمرین درمانی؛ ماساژ | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Effect of Therapeutic Exercise and Yumeiho Massage on Pain, Range of Motion, Shoulder Proprioception and Upper Limb Function in Women with Posterior Thoracic Trigger Point | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mona Ravar1؛ Rose Fouladi2 | ||
| 1Department of Sports Pathology and Corrective Movements, Shafaq Institute of Higher Education, Tonkabon, Mazandaran, Iran. | ||
| 2Department of Motor Behavior and Sports Biomechanics, Faculty of Sports Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Objectives: The aim of this study was comparing the effect of movement therapy and massage on pain, range of motion, shoulder proprioception and upper limb function of women with trigger points in the back region. Methods: In this study, 36 female participants with posterior thoracic trigger point were randomly assigned to three groups (control, massage, therapeutic exercise), with 12 individuals in each group. Initial assessments included measuring pain intensity in the upper back, range of motion of the back and shoulder, proprioception of the shoulder, and upper limb function. The therapeutic exercise group underwent a 6-week program with three 30-minute sessions per week, while the massage group received similar treatment. Measurements were repeated after the treatment period. The Shapiro-Wilk test was used to assess data normality, and statistical analyses were performed using ANOVA and paired t-tests in SPSS version 24. Results: Both therapeutic exercise and massage interventions significantly improved all measured variables, including back pain, range of motion (both back and shoulder), proprioception, and upper limb function compared to pre-test levels (p < 0.05). The comparison among the three groups showed significant differences in back pain (p = 0.002), range of motion of the back, internal shoulder rotation, and shoulder proprioception (p = 0.001), while the variable of upper limb function showed a p-value of 0.09. Additionally, the Bonferroni test revealed significant differences between the therapeutic exercise-control and massage-control groups in terms of pain, shoulder range of motion, and shoulder proprioception (p < 0.05). However, for the upper limb function variable, significance was only observed for the therapeutic exercise-control group (p < 0.05). Conclusion: In general, massage and therapeutic exercise were effective in improving the symptoms associated with myofascial trigger points in the back region. Therefore, these two methods can be utilized in therapeutic and rehabilitation programs of patients with musculoskeletal pain due to trauma or sport activities. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Pain, Range of Motion, Shoulder Proprioception, Upper Limb Function, Trigger Points, Movement Therapy, Massage | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 48 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 32 |
||