| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 5,465 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,311,045 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,150,598 |
تحلیل چارچوب ارزیابی کیفیت اقامتگاههای بوم گردی در ایران | ||
| پژوهش های بازاریابی گردشگری و میهمان نوازی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله مستخرج از رساله دکتری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/tmhr.2026.31198.1118 | ||
| نویسندگان | ||
| ,مهدی اسدی1؛ علیرضا دربان آستانه* 2؛ محمدرضا رضوانی3؛ سیدعلی بدری3؛ محمدامین خراسانی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، رشته جغرافیا و برنامهریزی روستایی، گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2خیابان اجاره دار کوچه جهان بین کوچه گلپایگانی پلاک ۱۷ واحد ۲ | ||
| 3گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 05 اسفند 1404، تاریخ بازنگری: 12 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 18 خرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: در سالهای اخیر، رشد شتابان اقامتگاههای بومگردی در ایران با چالشهای جدی در زمینه کیفیت و حفظ هویت اصیل همراه بوده است. فقدان چارچوب ارزیابی جامع و بومی به ناهمگونی خدمات، نادیدهگرفتن پایداری، کالاییشدن فرهنگ و کاهش رضایت گردشگران منجر شده که پایداری بلندمدت این بخش را تهدید میکند. این پژوهش با هدف تحلیل کیفی مؤلفههای تأثیرگذار و تدوین چارچوبی بومی برای ارزیابی اقامتگاههای بومگردی انجام شد. روششناسی: پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از تحلیل محتوا و کدگذاری تماتیک انجام گردید. دادهها از طریق ۴۵ مصاحبه نیمهساختاریافته با ذینفعان کلیدی (مدیران بومگردی، کارشناسان، گردشگران حرفهای، دانشگاهیان و فعالان محلی) که با نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند، جمعآوری شد. تحلیل دادهها با نرمافزار MAXQDA و در سه مرحله کدگذاری باز (استخراج ۱۵۷۳ کد)، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافتهها: یافتهها ۶۹۳ ارجاع تماتیک را نشان داد که ۷۳% آن به چهار بعد اصلی اختصاص دارد: کیفیت خدمات (۱۸.۴%)، زیستمحیطی (۱۵.۷%)، کالبدی (۱۵%) و فرهنگی (۱۴.۱%). تأکید مشارکتکنندگان بر پایداری منابع، اصالت معماری و فرهنگی، تمایز خدمات از مدلهای هتلی و تجربه ماندگار گردشگران (بهویژه نسل Z) بود. چالشهای اساسی شامل هزینههای بالای ارزیابی، تجاریسازی افراطی، ناآگاهی مدیران، ناهماهنگی نهادی و اولویت یافتن منافع اقتصادی بر اصالت فرهنگی است که هویت بومی را تهدید میکند. نتیجهگیری و پیشنهادات: چارچوب پیشنهادی بر سه پایه اصلی اصالت یکپارچه (در خدمات، کالبد و فرهنگ)، پایداری یکپارچه (زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی) و تجربه گردشگرمحور استوار است. این چارچوب میتواند بهعنوان ابزاری راهبردی برای استانداردسازی ملی و ارزیابی کیفیت اقامتگاههای بومگردی ایران به کار گرفته شود. نوآوری و اصالت: نوآوری پژوهش در ارائه نخستین چارچوب بومی و جامع ارزیابی با تلفیق پایداری و اصالت و نگاه راهبردی به فناوری و دسترسپذیری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اقامتگاههای بومگردی؛ ارزیابی کیفیت؛ چارچوب بومی؛ استانداردسازی ملی؛ ایران | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Analysis of the Quality Assessment Framework for Ecotourism Residences in Iran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mehdi Asadi1؛ علیرضا دربان آستانه2؛ Mohammad Reza Rezvani3؛ Seyed Ali Badri3؛ Mohammad Amin Khorasani3 | ||
| 1PhD Candidate, Department of Human Geography and Planning, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| 2No. 1, Faculty of Geography, University of Tehran, Corner of Vesal St. and Azin Vally, Enghelab Ave., Tehran, Iran. | ||
| 3Department of Human Geography and Planning, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Context and Purpose: The lack of an indigenous evaluation framework has led to service inconsistencies, neglect of sustainability, cultural commodification, and reduced tourist satisfaction. This study aims to develop a comprehensive national assessment model that ensures authenticity, sustainability, and optimal tourist experiences. Design/methodology/approach: Using a qualitative approach with content analysis and thematic coding, data were collected through 45 semi-structured interviews with key stakeholders—ecotourism managers, experts, tourists, academics, and local activists—selected via purposive and snowball sampling until theoretical saturation. Analysis in MAXQDA involved three coding stages: open coding (1,573 initial codes), axial coding, and selective coding. Validity was ensured through participant review and inter-coder agreement. Findings: Analysis revealed 693 thematic references, with over 73% concentrated in four dimensions: service quality (18.4%), environmental (15.7%), physical-structural (15%), and cultural (14.1%). Key emphases included resource sustainability, architectural and cultural authenticity, differentiation from conventional hotels, and creating memorable experiences, especially for Generation Z. Major challenges identified include high evaluation costs, over-commercialization, inadequate managerial knowledge, institutional fragmentation, and prioritizing economic gains over cultural authenticity—all threatening indigenous identity and sustainability. Conclusion: This study proposes an indigenous framework for assessing Iran's ecotourism lodge quality based on three core pillars: integrated authenticity (services, structure, culture), integrated sustainability (environmental, economic, social), and tourist-centric experience. This framework offers a strategic tool for national standardization. Originality/value: This research provides the first indigenous, comprehensive quality assessment framework for Iran's ecotourism lodges, uniquely integrating sustainability with authenticity while incorporating strategic perspectives on technology and accessibility—advancing national standards development. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Ecotourism Residences, -Quality Assessment-, Indigenous Framework-, National Standardization-, Iran | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4 |
||