| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 570 |
| تعداد مقالات | 5,543 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,520,001 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,234,333 |
مقایسه اثر تمرینات هوازی و ترکیبی (هوازی و مقاومتی) بر برخی از شاخصهای سلامت قلب (sST2 وGDF-15 و NT-proBNP و BNP) در موشهای صحرایی نر بالغ | ||
| پژوهشنامه فیزیولوژی ورزشی کاربردی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jaep.2026.31324.2248 | ||
| نویسندگان | ||
| رومینا همای رضوی1؛ صادق چراغ بیرجندی* 2؛ مصطفی تیموری خروی2؛ وحید رضایی2؛ نجمه رضائیان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| 2استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 29 بهمن 1404، تاریخ بازنگری: 04 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 09 خرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| اهداف: در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، بیومارکرهای sST2، GDF-15، NT-proBNP و BNP بهعنوان شاخصهای مهم تشخیص و پیشآگهی بیماری مطرح هستند. در این مطالعه، هدف مقایسه اثر تمرینات هوازی و ترکیبی بر سطوح این بیومارکرها (sST2، GDF‑15، NT‑proBNP و BNP) در موشهای صحرایی نر بالغ بود. روش مطالعه: تعداد ۲۴ سر موش صحرایی نر بالغ (با سن ۱۸ تا ۲۰ هفته و محدوده وزنی ۳۸۰–۳۰۰ گرم) تهیهشده از انستیتو سرمسازی رازی مشهد، بهصورت تصادفی در سه گروه تمرین ترکیبی، تمرین هوازی و کنترل (هر گروه ۸ سر) تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته، تمرینات هوازی و مقاومتی را در روزهای متناوب اجرا کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با شدت ۶۰–۴۰ درصد سرعت بیشینه به مدت ۶۰ دقیقه و تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان با شدت ۶۰–۴۰ درصد بار بیشینه به مدت ۴۵ دقیقه بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، بافت قلب استخراج و بیان ژنهای موردنظر با روش Real‑Time PCR سنجیده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری ۰۵/۰ تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که پس از هشت هفته مداخله، بیان ژنهای BNP و NT-proBNP در دو گروه تمرین هوازی و ترکیبی، در مقایسه با گروه کنترل بهطور معنیداری کمتر بود. در مقابل، بیان ژنهای GDF-15و sST2 در همین گروههای تجربی نسبت به گروه کنترل بهطور معنیداری بیشتر بود. مقادیر مشاهده شده تفاوت معنیداری بین گروهها نداشت. نتیجهگیری: هر دو مدالیته تمرین هوازی و ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل مؤثر بودند، با وجود عدم تفاوت معنیدار آماری بین دو گروه، میانگینها حاکی از برتری نسبی تمرین ترکیبی بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پپتید ناتریورتیک نوع B؛ پروهورمون N-ترمینال پپتید ناتریورتیک نوع B؛ فاکتور تمایز رشد 15؛ گیرنده محلول مهار تومورزایی ۲ | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Comparison of the Effects of Aerobic and Combined (Aerobic and Resistance) Training on Some Cardiac Health Markers (sST2, GDF-15, NT-proBNP, and BNP) in Adult Male Wistar Rats | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Romina Homaye Razavi1؛ Sadegh Cheragh -Birgandi2؛ Mostafa Teymuri-Kheravi2؛ Vahid Rezaei2؛ Najmeh Rezaeian2 | ||
| 1Department of Physical Education and Sport Sciences, Boj.C., Islamic Azad University, Bojnourd, Iran. | ||
| 2Department of Physical Education and Sport Sciences, Boj.C., Islamic Azad University, Bojnourd, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Aim: In patients with heart failure, biomarkers sST2, GDF-15, NT-proBNP, and BNP are crucial for diagnosis and prognosis. This study compared the effects of aerobic and combined (aerobic + resistance) training on these biomarkers in adult male Wistar rats. Method: Twenty-four adult male Wistar rats were randomly divided into three groups (n=8): combined training, aerobic training, and control. The combined group performed aerobic (treadmill: 40-60% max speed, 60 min) and resistance (ladder: 40-60% max load, 45 min) exercises on alternate days, five days/week for eight weeks. Forty-eight hours post-intervention, cardiac tissue was harvested, and gene expression was measured using Real-Time PCR. Data were analyzed by one-way ANOVA and Tukey’s test (α ≤ 0.05). Results: Following eight weeks of intervention, BNP and NT-proBNP gene expression levels were significantly lower in both aerobic and combined training groups compared to the control group. Conversely, GDF-15 and sST2 gene expression levels were significantly higher in the experimental groups relative to the control group. No significant differences were found between the two training modalities. Conclusion: Both training modalities were effective versus control; despite no significant differences between groups, means indicated relative superiority of combined training. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| sST2, GDF-15, NT-proBNP, BNP | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 35 |
||