پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 581 |
| تعداد مقالات | 5,665 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,610,305 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,280,628 |
اثر تمرینات هوازی و ترکیبی بر بیان ژن برخی بیومارکرهای مرتبط با نارسایی قلبی در موشهای صحرایی نر بالغ | ||
| پژوهشنامه فیزیولوژی ورزشی کاربردی | ||
| دوره 22، شماره 43، خرداد 1405، صفحه 1-17 اصل مقاله (410.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jaep.2026.31324.2248 | ||
| نویسندگان | ||
| رومینا همای رضوی1؛ صادق چراغ بیرجندی* 2؛ مصطفی تیموری خروی2؛ وحید رضایی2؛ نجمه رضائیان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| 2استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 29 بهمن 1404، تاریخ بازنگری: 04 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 09 خرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، بیومارکرهای sST2، GDF-15، NT-proBNP و BNP بهعنوان شاخصهای مهم تشخیص و پیشآگهی بیماری مطرح هستند. در این مطالعه، هدف مقایسه بررسی اثر تمرینات هوازی و ترکیبی بر سطوح این بیومارکرها (sST2، GDF‑15، NT‑proBNP و BNP) در موشهای صحرایی نر بالغ بود. مواد و روشها: تعداد ۲۴ سر موش صحرایی نر بالغ (با سن ۱۸ تا ۲۰ هفته و محدوده وزنی ۳۸۰–۳۰۰ گرم) بهصورت تصادفی در سه گروه تمرین ترکیبی، تمرین هوازی و کنترل (هر گروه ۸ سر) تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته، تمرینات هوازی و مقاومتی را در روزهای متناوب اجرا کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با شدت ۶۰–۴۰ درصد سرعت بیشینه به مدت ۶۰ دقیقه و تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان با شدت ۶۰–۴۰ درصد بار بیشینه به مدت ۴۵ دقیقه بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، بافت قلب استخراج و بیان ژنهای موردنظر با روش Real‑Time PCR سنجیده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری ۰۵/۰ تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که پس از هشت هفته مداخله، بیان ژنهای BNP و NT-proBNP در دو گروه تمرین هوازی و ترکیبی، در مقایسه با گروه کنترل بهطور معنیداری کمتر بود (p≤0.05). در مقابل، بیان ژنهای GDF-15و sST2 در همین گروههای تجربی نسبت به گروه کنترل بهطور معنیداری بیشتر بود (p≤0.05). در هیچیک از متغیرها تفاوت معنیداری بین تمرین ترکیبی و تمرین هوازی مشاهده نشد. نتیجهگیری: بهطور کلی، هشت هفته تمرین هوازی و تمرین ترکیبی در مدل حیوانی موجب تعدیل بیان ژنهای مرتبط با عملکرد قلبی شد. این یافتهها حاکی از پاسخهای تطابقی سودمند به تمرین بوده و شواهد پیشبالینی اولیهای در حمایت از نقش بالقوه تمرین ورزشی بهعنوان یک مداخله غیر دارویی ارائه میکنند؛ هرچند انجام مطالعات انسانی برای تأیید کاربرد بالینی ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پپتید ناتریورتیک نوع B؛ پروهورمون N-ترمینال پپتید ناتریورتیک نوع B؛ فاکتور تمایز رشد 15؛ گیرنده محلول مهار تومورزایی ۲ | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Effects of Aerobic and Combined Training on the Gene Expression of Selected Biomarkers Associated with Heart Failure in Adult Male Wistar Rat | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Romina Homaye Razavi1؛ Sadegh Cheragh -Birgandi2؛ Mostafa Teymuri-Kheravi2؛ Vahid Rezaei2؛ Najmeh Rezaeian2 | ||
| 1Department of Physical Education and Sport Sciences, Boj.C., Islamic Azad University, Bojnourd, Iran. | ||
| 2Department of Physical Education and Sport Sciences, Boj.C., Islamic Azad University, Bojnourd, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objective: In patients with heart failure, the biomarkers sST2, GDF-15, NT-proBNP, and BNP are considered important indicators for disease diagnosis and prognosis. The present study aimed to compare the effects of aerobic and combined training on the levels of these biomarkers (sST2, GDF-15, NT-proBNP, and BNP) in adult male rats. Materials and Methods: Twenty-four adult male rats (aged 18–20 weeks, body weight 300–380 g) were randomly assigned to three groups: combined training, aerobic training, and control (n = 8 per group). The combined training group performed aerobic and resistance exercises on alternating days for eight weeks, five sessions per week. The aerobic training protocol consisted of treadmill running at 40–60% of maximal speed for 60 minutes, while resistance training involved ladder climbing at 40–60% of maximal load for 45 minutes. Forty-eight hours after the final training session, heart tissue was collected and the expression of the target genes was assessed using real-time polymerase chain reaction (Real-Time PCR). Data were analyzed using one-way analysis of variance (ANOVA) followed by Tukey’s post hoc test at a significance level of 0.05. Results: The results showed that after eight weeks of intervention, the expression of BNP and NT-proBNP genes was significantly lower in both the aerobic and combined training groups compared with the control group (p ≤ 0.05). In contrast, the expression of GDF-15 and sST2 genes was significantly higher in these experimental groups than in the control group (p ≤ 0.05). No significant differences were observed between the combined and aerobic training groups for any of the variables. Conclusion: Overall, eight weeks of aerobic and combined training in an animal model led to modulation of the expression of genes associated with cardiac function. These findings indicate beneficial adaptive responses to exercise and provide preliminary preclinical evidence supporting the potential role of exercise training as a non-pharmacological intervention; however, human studies are required to confirm clinical applicability. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| B-Type Natriuretic Peptide, N-Terminal Pro-B-Type Natriuretic Peptide, Growth Differentiation Factor-15, Soluble Suppression of Tumorigenicity-2 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 80 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 40 |
||