پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 570 |
| تعداد مقالات | 5,543 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,520,001 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,234,333 |
زیباییشناسی نثر عرفانی درمقدمه« فیه ما فیه» مولوی بر مبنای نظریه شهود–بیان از بندتو کروچه | ||
| پژوهشهای ادبی ـ فلسفی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/lpr.2026.30891.1179 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه کریمی* 1؛ رشید کاکاوند2؛ مریم مرادی3؛ فاطمه محسنی گرده کوهی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، بخش زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج- | ||
| 2استادیار بخش زبان و ادبایت فارسی- واحد کرج- دانشگاه آزاد اسلامی- کرج - ایران | ||
| 3استادیار بخش زبان و ادبیات فارسی- واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج -ایران | ||
| 4استادیار بخش زبان و ادبیات فارسی- واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج- ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 03 دی 1404، تاریخ بازنگری: 09 بهمن 1404، تاریخ پذیرش: 15 اردیبهشت 1405 | ||
| چکیده | ||
| مسئلۀ اصلی پژوهش آن است که شیوۀ آفرینش معنا چگونه میتواند در چارچوبی فلسفی و نه صرفاً بلاغی یا ادبی تبیین شود. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریۀ زیباییشناسی فلسفی «شهود–بیان» بندتو کروچه به تحلیل نثر عرفانی مولانا در مقدمۀ فیهمافیه میپردازد. بر اساس این نظریه، اثر هنری حاصل وحدت تفکیکناپذیر شهود و بیان است؛ شهود بهعنوان ادراک بیواسطه و زندۀ حقیقت، و بیان بهمثابه تجسد ضروری و خودانگیختۀ همان ادراک در صورت حسی–نمادین. این چارچوب نظری امکان آن را فراهم میآورد که عناصر زبانی و بلاغی متن نه بهعنوان ابزارهای تزئینی، بلکه بهمثابه جلوههای ضروریِ بیان شهودی فهم شوند. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل کیفی نمونههای شاخص روایی، تمثیلی و استعاری از مقدمۀ فیهمافیه است. در این راستا، مؤلفههای سبکی و بلاغی مانند هنجارگریزی، موسیقی درونی کلام و تصویرپردازی، در نسبت مستقیم با لحظۀ ادراک عرفانی و فرایند بیان هنری تحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که مولانا در مقدمۀ فیهمافیه لحظۀ شهود عرفانی را بهصورت بیدرنگ و همزمان در زبان متجسد میسازد؛ بهگونهای که عناصر بلاغی نه واسطۀ انتقال معنا، بلکه صورت تحقق خود معنا هستند. هنجارگریزیهای زبانی امکان گسست از منطق مفهومی را فراهم میکنندو موسیقی کلام وحدت احساسی و شهودی متن را تقویت میکند. نتیجه آن است که نثر عرفانی مولانا نمونهای برجسته از تحقق نظریۀ «شهود–بیان» در بستر فرهنگی–عرفانی اسلامی است و نشان میدهد که زیبایی در این نثر، غایتی خودبسنده نیست، بلکه راهی برای گشودن افق معرفت و ایجاد تحول درونی مخاطب است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیبایی شناسی؛ شهود؛ بیان؛ کروچه؛ مولوی. | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Aesthetic of Mystical Prose in the Introduction of "Fihi Ma Fihi" by Rumi Based on Benedetto Croce’s Theory of Intuition–Expression | ||
| نویسندگان [English] | ||
| fatemeh Karimi1؛ Rashid Kakavand2؛ maryam moradi3؛ fatemeh mohseni4 | ||
| 1Candidate, Department of Persian Language and Literature, ka. C, Islamic Azad University, Karaj .Iran | ||
| 2Asistant Professor, Department of Persian Language and Literature, ka. C, Islamic Azad University, Karaj | ||
| 3Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, ka. C, Islamic Azad University, Karaj .Iran | ||
| 4Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, ka. C, Islamic Azad University, Karaj .Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| ." According to this theory, a work of art is the result of the inseparable unity of intuition and expression; intuition as the immediate and living perception of truth, and expression as the necessary and spontaneous embodiment of that perception in a sensuous-symbolic form. This theoretical framework allows for the understanding of the linguistic and rhetorical elements of the text not as decorative tools, but as necessary manifestations of intuitive expression. The research method is descriptive-analytical and based on qualitative analysis of prominent narrative, allegorical, and metaphorical examples from the introduction to Fihi Ma Fihi. In this regard, stylistic and rhetorical components such as norm-breaking, the internal music of language, and imagery have been analyzed in direct relation to the moment of mystical perception and the process of artistic expression. The research findings show that Rumi, in the introduction to Fihi Ma Fihi, immediately and simultaneously embodies the moment of mystical intuition in language; in such a way that rhetorical elements are not mediators for conveying meaning, but rather the form of meaning's realization itself. Linguistic norm-breaking allows for a break from conceptual logic, and the music of language strengthens the emotional and intuitive unity of the text. The result is that Rumi's mystical prose is a prominent example of the realization of the "intuition-expression" theory within an Islamic cultural-mystical context, and demonstrates that beauty in this prose is not an end in itself, but a way to open the horizon of knowledge and create inner transformation in the audience | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Aesthetics, Intuition, Expression, Croce, Rumi. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 33 |
||