پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 567 |
| تعداد مقالات | 5,501 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,338,808 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,171,369 |
واقعگرایی تدافعی در سیاست خارجی ایران: مطالعه جنگ 12 روزه | ||
| مطالعات راهبردی سیاست بین الملل | ||
| دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 17، خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jpir.2026.30710.1512 | ||
| نویسندگان | ||
| داوود کریمی پور* 1؛ فرهاد کوچک زاده2؛ محمد کریم زاده2 | ||
| 1استادیار دانشگاه عالی دفاع ملی | ||
| 2دفاع ملی | ||
| تاریخ دریافت: 22 آذر 1404، تاریخ بازنگری: 18 بهمن 1404، تاریخ پذیرش: 31 فروردین 1405 | ||
| چکیده | ||
| در 23 خرداد 1404 رژیم اسرائیل با حمله مستقیم به خاک ایران، فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای و زیرساختهای دفاعی را هدف قرار داد. موفقیت اولیه این عملیات، اسرائیل را به این جمعبندی رساند که توان بازدارندگی و انسجام دفاعی ایران فروپاشیده و زمینه برای تضعیف مشروعیت نظام و حتی براندازی آن فراهم شده است؛ از این رو در روزهای آغازین جنگ دوازدهروزه از «تسلیم کامل ایران» سخن به میان آورد. با این حال، جمهوری اسلامی ایران با اتکا به منطق واقعگرایی تدافعی و پرهیز هوشمندانه از تشدید تنش، توانست ظرفیت بازدارندگی و توان مدیریت بحران خود را آشکار ساخته و در نهایت طرف غربی را مجبور به ارائه پیشنهاد مذاکره و صلح کند. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی به ارزیابی سازگاری نظریه واقعگرایی تدافعی با رفتار سیاست خارجی ایران در جریان جنگ دوازدهروزه میپردازد. پرسش اصلی آن است که چگونه می توان سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را براساس منطق واقع گرایی تدافعی در ایام جنگ 12 روزه تحلیل کرد؟ فرضیه پژوهش بیان میکند که ایران تلاش کرد حمله اسرائیل را در چارچوب مدیریتشدهای پاسخ دهد تا ضمن جلوگیری از تشدید بحران، پایههای بازدارندگی خود را بازسازی و به مهاجم اثبات کند. متغیرهایی چون معضل امنیت، سیاست دفاعی، ادراک نخبگان و عوامل ساختاری(تعادل تهاجمی–تدافعی) در این چارچوب نظری قابل تحلیلاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واقع گرایی تدافعی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ جنگ 12 روزه؛ اسرائیل؛ غرب آسیا | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Defensive Realism in Iranian Foreign Policy, a Study of the 12-Day War | ||
| نویسندگان [English] | ||
| farhad kochakzadeh2؛ mohamad karimzadeh2؛ | ||
| 2ndu | ||
| چکیده [English] | ||
| the Israeli regime directly attacked Iranian soil, targeting senior military commanders, nuclear scientists, and defense infrastructure. The initial success of this operation led Israel to conclude that Iran's deterrence and defense cohesion had collapsed, paving the way for weakening the regime's legitimacy and even overthrowing it; hence, in the early days of the Twelve-Day War, it spoke of "Iran's complete surrender." However, by relying on the logic of defensive realism and intelligently avoiding escalating tensions, the Islamic Republic of Iran was able to demonstrate its deterrence capacity and crisis management capabilities, ultimately forcing the Western side to propose negotiations and peace. This study uses a descriptive-analytical method to assess the compatibility of the theory of defensive realism with Iran's foreign policy behavior during the Twelve-Day War. The main question is how can the foreign policy of the Islamic Republic of Iran be analyzed based on the logic of defensive realism during the Twelve-Day War? The research hypothesis states that Iran attempted to respond to the Israeli attack in a managed framework to prevent the escalation of the crisis, rebuild the foundations of its deterrence and prove it to the attacker. Variables such as the security dilemma, defense policy, elite perception, and structural factors (offensive-defensive balance) can be analyzed within this theoretical framework. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Defensive realism, Islamic Republic of Iran, 12-Day War, Israel, Middle east | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4 |
||