| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 569 |
| تعداد مقالات | 5,515 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,368,429 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,179,122 |
مقایسه تاثیر برنامه آموزشی ساختاریافته و غیرساختاریافته بر شایستگی حرکتی کودکان 8 تا 10 سال: رویکرد مبتنی بر قیود | ||
| پژوهشنامه مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jsmb.2026.28481.3950 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد فتح اللهی1؛ مرضیه بلالی2؛ رسول عابدان زاده* 3؛ بهنام ملکی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشد حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. | ||
| 2استادیار رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. | ||
| 3دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 4گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 18 اسفند 1403، تاریخ بازنگری: 31 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 02 مهر 1404 | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر دو نوع برنامه آموزشی، ساختاریافته و غیرساختاریافته، بر شایستگیهای حرکتی کودکان 8 تا 10 سال با استفاده از رویکرد مبتنی بر قیود انجام شد. روششناسی: در این تحقیق نیمهتجربی با طرح پیشآزمون – پسآزمون، 60 پسر 8 تا 10 سال از مدارس ابتدایی شهرستان باغملک به طور تصادفی به دو گروه مداخله و یک گروه کنترل تقسیم شدند. شایستگی حرکتی هر دو گروه در پیشآزمون با استفاده از آزمون هماهنگی درشت بدن اندازهگیری شد. شرکتکنندگان در دو گروه ساختاریافته و غیرساختاریافته به مدت شش هفته، دو جلسه 55 دقیقهای در هفته، تمرینات مبتنی بر وزن بدن و حرکات تقلیدی حیوانات را انجام دادند. در این مدت گروه کنترل فقط در کلاسهای تربیتبدنی روزانه شرکت کرد. در نهایت، شایستگی حرکتی دوباره در مرحله پسآزمون اندازهگیری شدند. یافتهها: تفاوتهای آماری معناداری در دو گروه هنگام مقایسه پیش آزمون و پس آزمون در شایستگی حرکتی، مشاهده شد. بدین صورت که اجرای دو گروه ساختاریافته و غیرساختاریافته بالاتر از گروه کنترل بود؛ و از بین گروهها برنامه آموزشی غیرساختاریافته بهتر از دو گروه دیگر منجر به بهبود شایستگی حرکتی آزمودنیها شد. برنامه آموزشی موجب بهبود شایستگی حرکتی در هر دو گروه شد و نشان داد که به طور مؤثری بر جنبههای مختلف شایستگی حرکتی تأثیرگذار بوده است و تمام این تغییرات معنیدار بود (05/0≥p ). نتیجهگیری: بنابراین زمینههای آموزشی ساختاریافته و غیرساختاریافته میتواند بهعنوان مداخلات مؤثر در ارتقای شایستگی حرکتی این گروه سنی عمل کنند. با توجه به بررسی استراتژیهای آموزشی و فعالیتهای یادگیری پیشنهاد میشود که برنامههای آموزشی شامل هر دو نوع فعالیت باشند تا به بهبود کامل شایستگیهای حرکتی کمک کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش ساختاریافته؛ آموزش غیرساختاریافته؛ شایستگی حرکتی؛ رویکرد قیود محور؛ کودکان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Comparison of the Effect of Structured and Unstructured Training Programs on Motor Competence in 8- to 10-Year-Old Children: A Constraints-Based Approach | ||
| نویسندگان [English] | ||
| mohamad fatollahi1؛ Marzie Balali2؛ Rasool Abedanzadeh3؛ Behnam maleki4 | ||
| 1PhD. Student Motor Development, Faculty of sport sciences,Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Iran. | ||
| 2ssisstant Professor at Motor Behavior, Faculty of sport sciences, Central Tehran Branch Islamic Azad University, Iran. | ||
| 3Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, iran | ||
| 4Department of physical Education and sport Science,adegar-e-Imam Khomeini (RAH) Shahre Rey Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and purpose: The present study aimed to investigate the effect of two types of educational programs, structured and unstructured, on the motor competence of children aged 8 to 10 years using a constraints-based approach. Methodology: This quasi-experimental study utilized a pre-test–post-test design, involving 60 boys aged 8 to 10 years from elementary schools in Baghmalek County. The participants were randomly assigned to two intervention groups and one control group. Motor competence in both groups was assessed in the pre-test using the Gross Motor Coordination Test. Participants in the structured and unstructured groups engaged in bodyweight exercises and animal imitation movements for six weeks, with two 55-minute sessions per week. Meanwhile, the control group only attended regular physical education classes. Finally, motor competence was re-evaluated in the post-test phase. Results: Significant statistical differences were observed between the pre-test and post-test results in the intervention groups, indicating an improvement in motor competence. The structured and unstructured training groups outperformed the control group, with the unstructured program demonstrating superior effects compared to the other two groups. The educational programs effectively enhanced various aspects of motor competence, and all observed changes were statistically significant (p ≤ 0.05). Conclusion: Both structured and unstructured educational programs can serve as effective interventions for enhancing motor competence in this age group. Based on the analysis of educational strategies and learning activities, it is recommended that training programs incorporate both types of activities to facilitate comprehensive motor skill development. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Structured training, Unstructured training, Motor competence, Constraints-based approach, Children | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4 |
||