پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 591 |
| تعداد مقالات | 5,779 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,660,788 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,342,639 |
بهسوی یک هستیشناسی هانتولوژیک: خوانش پراشی مادۀ تاریک و تروما در «در انتظار گودو» و «نمایشنامۀ آمریکایی» | ||
| پژوهشهای ادبی ـ فلسفی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 01 مهر 1405 اصل مقاله (1.84 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/lpr.2026.31441.1195 | ||
| نویسنده | ||
| خسرو سینا* | ||
| استادیار گروه سینما، دانشکده هنر و معماری دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 21 اسفند 1404، تاریخ بازنگری: 02 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 18 تیر 1405 | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تبیین هستیشناسی غیاب در دو نمایشنامۀ شاخص درام معاصر، چارچوب «هستیشناسی هانتولوژیک» را ازطریق تلفیق مفاهیم «مادۀ تاریک تئاتری» (سوفر)، «رئالیسم عاملی» (باراد) و «نظریۀ تروما» (کاروت) صورتبندی میکند. این مطالعه با روش کیفی بنیادی - نظری و با بهرهگیری از رویکرد «خوانش پراشی»، در انتظار گودو (بکت) و نمایشنامۀ آمریکایی (پارکس) را تحلیل میکند. یافتهها نشان میدهد که غیاب در این آثار نه یک خلأ معنایی، بلکه نیرویی مادی با «عاملیت گرانشی» است که ساختار دراماتیک را بازپیکربندی میکند. در این فرایند، ابژههای صحنه به «فسیلهای زمانی» تبدیل میشوند و مرز میان حضوروغیاب ازطریق «برشهای عاملی» پیوسته جابهجا میگردد. در خوانش پراشی، گودو بهمثابۀ «مادۀ تاریک»، میدان گرانشی غیاب را شکل میدهد و حفرۀ بزرگ تاریخ در نمایشنامۀ پارکس، رسوب مادی تروماهای تاریخی را بازمینمایاند. تکنیک تکرار در بکت به پوچی و تهیشدگی میانجامد، اما در پارکس ازطریق «تکرار و بازبینی» به انباشت مادی و تولید وزن تاریخی منجر میشود. پژوهش نتیجه میگیرد که درک غیاب مستلزم گذار از نشانهشناسی بازنمودی به هستیشناسی مادی است؛ قلمرویی که مخاطب ازطریق درگیری بدنمند با غیاب، به مسئولیت اخلاقی دربرابر غایبان تاریخ دست مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هستیشناسی غیاب؛ رئالیسم عاملی؛ مادۀ تاریک تئاتری؛ خوانش پراشی؛ نظریۀ تروما؛ ساموئل بکت؛ سوزان - لوری پارکس | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Toward a Hauntological Ontology: A Diffractive Reading of Dark Matter and Trauma in Waiting for Godot and The America Play | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Khosro Sina | ||
| Assistant Professor, Department of Cinema, Faculty of Art and Architecture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| This study investigates the ontology of absence in two major contemporary plays, Samuel Beckett's ‘Waiting for Godot’ and Suzan-Lori Parks's ‘The America Play’, by proposing a novel theoretical framework termed "hauntological ontology." This framework cross-pollinates three distinct concepts: Andrew Sofer's "theatrical dark matter," Karen Barad's "agential realism," and Cathy Caruth's "trauma theory." Executed through a posthumanist, materialist theoretical methodology and a "diffractive reading" approach (which maps patterns of difference and interference rather than seeking mirror-like similarities), the study analyzes "scene-object" and "repetition-event" units in both texts. The findings demonstrate that absence is not a semantic void but a material force with gravitational agency that actively reconfigures dramatic structure, spectatorial perception, and the intra-active boundaries between presence and absence. Onstage properties (boots, a tree, a hole, a television) become temporal sedimentations that physically register the history of suffering, while repetition serves as a performative mechanism for materializing trauma. The pivotal divergence between the two plays lies in the operative physics of iteration: Beckettian repetition triggers temporal depletion and existential fatigue, whereas Parksian repetition (through "repetition and revision") generates material accumulation and historical weight within the performer's body. The study concludes that understanding absence requires an ontological paradigm shift away from representational semiotics toward a material ontology-a realm where the audience, through embodied engagement with absence, achieves primary ethical responsibility toward history's absent figures. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Ontology of absence, hauntological ontology, agential realism, theatrical dark matter, diffractive reading, trauma theory, Samuel Beckett, Suzan-Lori Parks | ||
| مراجع | ||
|
رحیمی، احمدرضا و احمدزاده هروی، شیده. (۱۴۰۲). بررسی تروما در داستان «یک موضوع موقتی» از جومپا لاهیری. نقد زبان و ادبیات خارجی، ۲۰(۳۱)، ۵۵-۷۱.
https://doi.org/10.48308/clls.2023.103738
شریفی، امیر و جلالیپور، بهرام. (۱۴۰۳). نقش مفهوم غیاب در خلق درام ابزورد با تکیهبر نظریۀ واسازی (مطالعۀ موردی نمایشنامههای در انتظار گودو، آوازخوان طاس و مستخدم ماشینی). رهپویه هنرهای نمایشی، ۳(۱۰)، ۳۵-۵۰.
https://doi.org/10.22034/rpa.2024.2041061.1104
مظفریپور، روحالله. (۱۴۰۴). بررسی دلالتهای تربیتی نظریۀ رئالیسم عاملی؛ درهمتنیدگی ماده و گفتمان. پژوهشنامۀ مبانی تعلیموتربیت.
Barad, K. (2007). Meeting the universe halfway: Quantum physics and the entanglement of matter and meaning. Duke University Press. https://doi.org/10.1515/9780822388128 Barad, K. (2010). Quantum entanglements and hauntological relations of inheritance: Dis/continuities, spacetime enfoldings, and justice-to-come. Derrida Today, 3(2), 240–268. https://doi.org/10.3366/drt.2010.0206 Beckett, S. (1954). Waiting for Godot (E. Beckett, Trans.). Grove Press. Blau, H. (1987). The eye of prey: Subversions of the postmodern. Indiana University Press. Bleeker, M. (Ed.). (2011). Visuality in the theatre: The locus of looking. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9780230301917 Caruth, C. (1996). Unclaimed experience: Trauma, narrative, and history. Johns Hopkins University Press. https://doi.org/10.56021/9781421439211 Cull Ó Maoilearca, L. (2012). Theatres of immanence: Deleuze and the ethics of performance. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9781137262932 Derrida, J. (2006). Specters of Marx: The state of the debt, the work of mourning and the New International (P. Kamuf, Trans.). Routledge. (Original work published 1993) https://doi.org/10.4324/9780203821963 Lehmann, H. T. (2006). Postdramatic theatre (K. Jürs-Munby, Trans.). Routledge. (Original work published 1999) https://doi.org/10.4324/9780203088101 Merleau-Ponty, M. (1968). The visible and the invisible (A. Lingis, Trans.; C. Lefort, Ed.). Northwestern University Press. (Original work published 1964) Mozaffaripour, R. (2025). Educational implications of agential realism theory: The entanglement of matter and discourse. Journal of Foundations of Education Research. https://doi.org/10.22067/fedu.2026.94977.1447 [In Persian] Parks, S. L. (1994). The America play and other works. Theatre Communications Group. Rahimi, A. R., & Ahmadzadeh Heravi, S. (2023). An investigation of trauma in Jhumpa Lahiri’s “A Temporary Matter”. Critical Language and Literary Studies, 20(31), 55–71. https://doi.org/10.48308/clls.2023.103738 [In Persian] Schneider, R. (2011). Performing remains: Art and war in times of theatrical reenactment. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203851304 Sharifi, A., & Jalalipour, B. (2024). The role of the concept of absence in creating absurd drama based on deconstruction theory (Case study: Waiting for Godot, The Bald Soprano, and The Dumb Waiter). *Rahpooye Honar-Ha-Ye Namayeshi (Performing Arts), 3*(10), 35–50. https://doi.org/10.22034/rpa.2024.2041061.1104 [In Persian] Sofer, A. (2013). Dark matter: Invisibility in drama, theater, and performance. University of Michigan Press. https://doi.org/10.3998/mpub.4638608
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 27 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||