پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 581 |
| تعداد مقالات | 5,665 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,610,298 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,280,627 |
سنجش سازگاری نهادی نظام حکمرانی محیطزیست ایران با تمرکز بر قانون هوای پاک | ||
| جامعه و محیط زیست | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 06 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jsn.2026.32331.1164 | ||
| نویسنده | ||
| احمد نادری* | ||
| گروه انسانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 14 تیر 1405، تاریخ بازنگری: 21 تیر 1405، تاریخ پذیرش: 06 مرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: آلودگی هوا به یکی از مهمترین چالشهای محیطزیستی و حکمرانی در ایران تبدیل شده و پیامدهای گستردهای بر سلامت عمومی، کیفیت زندگی و بهرهوری اقتصادی دارد. این وضعیت نشان میدهد که آلودگی هوا صرفاً یک مسئله فنی نیست، بلکه مسئلهای نهادی و حکمرانی است. در پاسخ، «قانون هوای پاک» بهعنوان جامعترین قانون کشور در حوزه کنترل آلودگی هوا تصویب شد و تکالیف گستردهای برای دستگاههای متعدد تعیین کرد. اجرای موفق این قانون مستلزم سازگاری نهادی میان اجزای مختلف نظام حکمرانی است. روششناسی: سازگاری نهادی به معنای میزان همخوانی، هماهنگی و ظرفیت نهادها برای اجرای تکالیف قانونی است و نبود آن میتواند جامعترین قوانین را با شکست مواجه کند. این پژوهش با هدف سنجش سازگاری نهادی در اجرای قانون هوای پاک انجام شده و میزان انطباق تکالیف قانونی با توان اجرایی دستگاههای مسئول را بررسی میکند. ارزیابیهای خبرگان برای شناسایی نقاط قوت و ضعف نهادی مؤثر بر اجرای قانون استفاده شده است. یافتهها: ارزیابی خبرگان نشان میدهد اجرای قانون با چالشهای قابلتوجهی مواجه است: کمبود منابع مالی، انسانی و فنی، ضعف سازوکارهای نظارتی، ناسازگاری میان تکالیف قانونی و ظرفیت اجرایی دستگاهها، و نبود انسجام ساختاری و فرهنگی. در مقابل، متن قانون نسبتاً مناسب ارزیابی شده که نشان میدهد مانع اصلی نه در قانون، بلکه در ظرفیتهای نهادی نهفته است. نتیجهگیری: پژوهش تأکید میکند که تقویت منابع، ارتقای نظارت، اصلاح ساختارهای اجرایی و توسعه فرهنگ سازمانی محیطزیستی باید در اولویت سیاستگذاری قرار گیرد تا تحقق اهداف قانون هوای پاک فراهم شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سازگاری نهادی؛ قانون هوای پاک؛ حکمرانی محیطزیست؛ آلودگی هوا؛ ظرفیت اجرایی دستگاهها | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Assessing the Institutional Adaptation of Iran’s Environmental Governance System with a Focus on the Clean Air Act | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Ahmad Naderi | ||
| Department of Anthropology, Faculty of Social Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Air pollution has become one of the most significant environmental and governance challenges in Iran, with extensive consequences for public health, quality of life, and economic productivity. This demonstrates that air pollution is not merely a technical issue but an institutional and governance problem. In response, the Clean Air Act was enacted as the country's most comprehensive law on air pollution control, assigning broad obligations to numerous governmental bodies. Successful implementation of this Act requires institutional adaptation among the various components of the governance system. Institutional adaptation refers to the degree of alignment, coordination, and capacity of institutions to carry out legal mandates, and its absence can cause even the most comprehensive laws to fail. This study aims to assess institutional adaptation in the implementation of the Clean Air Act and examines the extent to which legal obligations correspond with the actual executive capacities of responsible agencies. Expert evaluations were used to identify institutional strengths and weaknesses affecting implementation. Expert evaluations indicate that implementation of the Act faces considerable challenges: shortages of financial, human, and technical resources; weaknesses in supervisory mechanisms; misalignment between legal mandates and institutional capacities; and insufficient structural and cultural coherence. In contrast, the law's content is assessed as relatively adequate, suggesting that the primary obstacles lie in institutional capacities rather than legislative deficiencies. The study emphasizes that strengthening resources, improving oversight, reforming executive structures, and fostering an environmental organizational culture should be prioritized in policymaking to enable the realization of the Clean Air Act's objectives. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Institutional Adaptation, Clean Air Act, Environmental Governance, Air Pollution, Executive Capacity of Agencies | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8 |
||