پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 581 |
| تعداد مقالات | 5,668 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,619,474 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,286,541 |
حکمرانی جهانی دادههای ژنومی و الگوریتمی؛ مطالعه تطبیقی تعهدات و ظرفیتهای ایران و اتحادیه اروپا در چارچوب امنیت سایبری-زیستی | ||
| مطالعات راهبردی سیاست بین الملل | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 21 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jpir.2026.31587.1570 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی سوادکوهی1؛ فاطمه مهدوی* 2؛ جواد حبیبی1 | ||
| 1گروه حقوق، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. | ||
| 2گروه الهیات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 02 اردیبهشت 1405، تاریخ بازنگری: 22 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 24 خرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| هدف نویسندگان در پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی حکمرانی جهانی دادههای ژنومی و الگوریتمی در ایران و اتحادیه اروپا و بررسی پیامدهای آن بر امنیت سایبری–زیستی، ظرفیت تنظیمگری و مدیریت ریسکهای فناوریهای نوظهور است. پرسش اصلی پژوهش عبارت است از اینکه «تفاوت در چارچوبهای حقوقی، کیفیت نهادی و الگوهای حکمرانی داده در ایران و اتحادیه اروپا چگونه به سطوح متفاوتی از امنیت سایبری–زیستی، تابآوری فناورانه و کنترل تهدیدات زیستفناوری هوشمند منجر شده است؟» یافتههای پژوهش با استفاده از نظریه «حکمرانی جهانی»، «رژیمهای بینالمللی فناوری» و «رویکرد روابطی امنیت زیستی» و روش توصیفی تحلیلی با رویکرد تطبیقی نشان داد که در بعد معماری نهادی، اتحادیه اروپا دارای ساختار تنظیمگری چندسطحی و هماهنگ است، در حالی که حکمرانی داده در ایران بیشتر پراکنده و نهادمحور باقی مانده است. در بعد رژیم حقوقی و استانداردهای داده، اروپا با بهرهگیری از مقررات جامع حفاظت از داده و قواعد سختگیرانه پردازش دادههای زیستی، چارچوب منسجمتری ایجاد کرده، در حالی که در ایران مقررات این حوزه هنوز به سطح یک نظام یکپارچه نرسیده است. در بعد زیرساختی نیز اتحادیه اروپا با توسعه زیرساختهای امن داده و سازوکارهای مدیریت ریسک، تابآوری بالاتری در برابر تهدیدات زیستی–سایبری ایجاد کرده، در حالی که ایران با برخی آسیبپذیریهای نهادی و فنی مواجه است. همچنین در بعد تعاملات بینالمللی، اتحادیه اروپا به عنوان یک بازیگر استانداردگذار در رژیمهای جهانی فناوری عمل میکند، در حالی که مشارکت محدود ایران در شبکههای تنظیمگری فراملی موجب کاهش دسترسی به سازوکارهای مشترک حکمرانی داده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکمرانی دادههای ژنومی؛ امنیت سایبری–زیستی؛ رژیمهای فناوری؛ هوش مصنوعی؛ حفاظت از داده | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Global Governance of Genomic and Algorithmic Data; A Comparative Study of Iran’s and the European Union’s Commitments and Capacities within a Cyber Biosecurity Framework | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mojtaba Savadkoohi1؛ Fatemeh Mahdavi2؛ Javad Habibi1 | ||
| 1Department of Law, Qas, C., Islamic Azad University, Qaemshahr, Iran. | ||
| 2Department of Theology, Qas, C., Islamic Azad University, Qaemshahr, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| The aim of this study is to conduct a comparative analysis of the global governance of genomic and algorithmic data in Iran and the European Union, and to examine its implications for cyber‑biosecurity, regulatory capacity, and the management of emerging technological risks. The central research question asks: How do differences in legal frameworks, institutional quality, and data‑governance models in Iran and the European Union lead to different levels of cyber‑biosecurity, technological resilience, and control over intelligent biotechnological threats? The findings reveal that in terms of institutional architecture, the European Union benefits from a coordinated, multi‑level regulatory structure, while Iran’s data governance remains fragmented and predominantly institution‑centric. Regarding legal regimes and data standards, the EU has established a more coherent framework through comprehensive data‑protection regulations and strict rules for processing biological data; by contrast, Iran’s regulations have not yet evolved into a fully integrated system. At the infrastructural level, the EU has strengthened its resilience to cyber‑biological threats by developing secure data infrastructures and risk‑management mechanisms, while Iran continues to face certain institutional and technical vulnerabilities. In terms of international engagement, the EU acts as a global standard‑setter within technology regimes, whereas Iran’s limited participation in transnational regulatory networks reduces its access to shared mechanisms of data governance. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Genomic data governance, Cyber‑biosecurity, Technology regimes, Artificial intelligence, Data protection | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||