پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 581 |
| تعداد مقالات | 5,697 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,634,830 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,312,468 |
محدودیت های تعیین داور باتأکید بر تابعیت؛ مطالعهی تطبیقی با اسناد بینالمللی و حقوق برخی کشورها | ||
| پژوهشنامه حقوق تطبیقی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/lps.2026.30930.1847 | ||
| نویسندگان | ||
| روح الله آخوندی روشناوند* 1؛ نسرین پژوهیده2 | ||
| 1گروه آموزشی حقوق، دانشکده علوم اجتماعی و حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری مقطع دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، مشهد، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 17 دی 1404، تاریخ بازنگری: 22 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 19 مرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| در داوریهای تجاری بینالمللی، تعیین داور ازجمله بهدلیل نقش تعیینکننده آن در مفاد و نتیجه رای داوری، از مهمترین موضوعها است. بهطورکلی محدودیتهای تعیین داور، اعم از حقیقی یا حقوقی، یا به اهلیت داور یا به داوریپذیری موضوع داوری برمیگردد. چون محدودیتهای ناشی از تابعیت داور در تعیین داور در نظام حقوقی ایران پررنگ است و از طرفی تابعیت هر شخصی تأثیر بهسزایی در تعیین او بهعنوان داور دارد، بنابراین پس از بررسی مختصر محدودیتهای کلی داور، محور اصلی این پژوهش را محدودیت تعیین داور از منظر تابعیت، قرار دادیم. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، با هدف بررسی تطبیقیِ مقررات داوری ایران بهخصوص قانون داوری تجاری بینالمللی ایران با قانون نمونه 1985 آنسیترال و اصلاحات 2006 آن، قواعد داوری 1976 آنسیترال و اصلاحات 2010 آن و نیز مقررات اتاق بازرگانی بینالمللی، معتقد است که اصل حاکمیت اراده درخصوص تعیین داور در حقوق ایران در مقایسه با اسنادِ بینالمللیِ موردِ بررسی با استثنائات بیشتری مواجه است، چراکه براساس رویههای داوری تجاری بینالملی در داوریهای سازمانی بینالمللی تابعیت اشخاص مانع انتخاب و انتصاب داور نیست. ازآنجاکه وفق قوانین ایران، داور منفرد یا سرداور نمیتواند دارای همان تابعیت طرفین اختلاف باشد، پیشنهاد میگردد قانونگذار با الهام از اسناد بینالمللی و دستاوردهای حقوق تطبیقی، این محدودیت را از یک قاعده آمره به یک قاعده تکمیلی تبدیل نموده، زیرا باوجود امکان جَرح داور بهدلیل نقض بیطرفی، نفس تابعیت در تعیین داور مؤثر نمیباشد. علاوهبراین چنین محدودیتی ضمن تضعیف اصل حاکمیت اراده، موجب کاهش تمایل سرمایهگذاران خارجی به انتخاب قانون داوری تجاری بینالمللی ایران میشود که در اثر آن، کشور با کاهش سرمایهگذاری خارجی مواجه خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهلیت داور؛ تابعیت داور؛ تعیین داور؛ حاکمیت اراده؛ داوری تجاری بینالمللی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Limitations on Appointment of Arbitrators with Emphasis on Nationality: A Comparative Study with International Instruments and the Laws of some Countries | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Roohollah Akhoundi Roshanavand1؛ Nasrin Pazhoohideh2 | ||
| 1Department of Law, Faculty of Social sciences and Law, Payam Noor University, Tehran, Iran. | ||
| 2PhD Student in Private Law, Faculty of Law, Islamic Azad University, Neyshabur Branch, Mashhad, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| In international commercial arbitrations, the appointment of arbitrator is important issue, because of its determining role in the content and outcome of the arbitration award. The limitations on appointment of arbitrator, relate either to the arbitrator's qualification or to the arbitrability of the subject matter. Because of restrictions based on nationality in appointing arbitrators prevail in Iranian law, furthermore, the nationality has a significant effect on his appointment as an arbitrator, therefore, after a brief examination of the general limitations of the arbitrator, we focus mainly on the limitations of appointment of an arbitrator from the perspective of nationality. This study, using a descriptive-analytical method, aims to comparative study of Iranian arbitration regulations, especially the Iranian International Commercial Arbitration Law with the 1985 UNCITRAL Model Law and its 2006 amendments, the 1976 UNCITRAL Arbitration Rules and its 2010 amendments, and the ICC regulations. It believes the principle of will rule regarding the appointment of arbitrators in Iranian law faces more exceptions than in the international documents under review, because according to international commercial arbitration procedures, in international organizational arbitrations, the nationality does not prevent the selection and appointment of arbitrators. According to Iranian law, the sole arbitrator or the presiding arbitrator cannot have the same nationality as the parties to the dispute, it is suggested that the legislator, inspired by international documents and the achievements of comparative law, transform this restriction from a mandatory rule to a guiding rule, because despite the possibility of the arbitrator being dismissed due to a violation of impartiality, nationality itself is not effective in the appointment of arbitrators. Moreover, this restriction reduces the willingness of foreign investors to choose Iran's international commercial arbitration law and weaken the principle of sovereignty, as a result, foreign investment in the country decreases. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Arbitrator's Capacity, arbitrator's nationality, arbitrator's appointment, sovereignty of will, international commercial arbitration | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||