پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 591 |
| تعداد مقالات | 5,779 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,660,782 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,342,639 |
تحلیل تطبیقی-نشانهشناختی فضاهای عمومی شهری بر مبنای چرخه فرهنگی معنا؛ مطالعه موردی: شهر تبریز | ||
| مطالعات ساختار و کارکرد شهری | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 14 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله استخراج از رساله و پایان نامه | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/usfs.2026.29824.2542 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه اغنائی النجق1؛ محمدتقی پیربابائی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری ، رشته شهرسازی اسلامی، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 26 مرداد 1404، تاریخ بازنگری: 05 آبان 1404، تاریخ پذیرش: 14 شهریور 1405 | ||
| چکیده | ||
| فضاهای عمومی شهری نهتنها عرصهای برای فعالیتهای روزمره، بلکه بستری برای بازتولید معنا، بازتاب ساختارهای اجتماعی، گفتمانهای فرهنگی و بازنمایی مناسبات قدرتاند. این فضاها در تعامل با تجربه زیسته شهروندان، حامل نشانهها و کدهای فرهنگیاند که از طریق طراحی، استفاده و برداشت اجتماعی شکل میگیرند. این پژوهش با هدف واکاوی معناسازی فرهنگی در فضاهای عمومی شهری تبریز، بر اساس مدل «چرخه فرهنگی استوارت هال»، به تحلیل تطبیقی-نشانه شناختی سه فضای شاخص شامل پیادهراه تربیت، میدان ساعت و پارک ائلگلی پرداخته است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون مصاحبههای نیمهساختاریافته با متخصصان حوزههای معماری، شهرسازی و مطالعات فرهنگی، همراه با تحلیل نشانهشناسی بصری بوده است. در این چارچوب، فرایند معناسازی فضا از طریق پنج مؤلفه تولید، مصرف، بازنمایی، هویت و تنظیم بررسی شده است. تحلیلها نشان میدهد که فضاهای عمومی تبریز در تعامل میان سنت و مدرنیته، بازتابدهندهی الگوهای چندلایهای از فرهنگ شهری هستند؛ جایی که عناصر کالبدی، رفتارهای روزمره و نشانههای بصری بهطور همزمان دلالتهای تاریخی، اجتماعی و گفتمانی را بازنمایی میکنند. پیادهراه تربیت تداوم فرهنگی در دل تغییرات اقتصادی و کالبدی را آشکار میسازد؛ میدان ساعت بازنمایی همزمان قدرت نهادی و حافظه جمعی است؛ و پارک ائلگلی بستری برای بازتولید هویت شهری و تجربه عاطفی شهروندان فراهم میکند. یافتهها تأکید میکنند که چرخه فرهنگی هال میتواند چارچوبی کارآمد برای تحلیل چندسطحی فضاهای عمومی در زمینههای فرهنگی ایرانی–اسلامی باشد. از منظر کاربردی، نتایج پژوهش میتواند در بازآفرینی فضاهای شهری مبتنی بر معانی فرهنگی و ارتقای حس تعلق شهروندان به کار رود. این پژوهش نشان میدهد که درک فرهنگی از فضا، فراتر از تحلیلهای کالبدی، کلید فهم پویاییهای اجتماعی و هویتی شهرهای معاصر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فضای عمومی؛ چرخه فرهنگی؛ نشانهشناسی شهری؛ تحلیل مضمون؛ تبریز | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Comparative and Semiotic Analysis of Urban Public Spaces Based on the Circuit of Cultural Meaning: A Case Study of Tabriz | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Fatemeh Aghnaei Alanjagh1؛ mohammadtaghi pirbabaei2 | ||
| 1Ph.D. Candidate in Islamic Urbanism, Faculty of Architecture & Urbanism, Tabriz Islamic Art University, Tabriz, Iran. | ||
| 2Professor, Faculty of Architecture & Urbanism, Tabriz Islamic Art University,Tabriz, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Urban public spaces are not merely arenas for everyday activities but also serve as platforms for the reproduction of meaning, reflection of social structures, cultural discourses, and representations of power relations. In interaction with citizens’ lived experiences, these spaces embody cultural signs and codes shaped through design, use, and social interpretation. This study aims to explore cultural meaning-making in the urban public spaces of Tabriz based on Stuart Hall’s circuit of culture model, through a comparative and semiotic analysis of three prominent spaces: Tarbiat Pedestrian Street, Saat Square, and El-Goli Park. The research adopts a qualitative methodology, combining thematic analysis of semi-structured interviews with experts in architecture, urban design, and cultural studies, alongside visual semiotic analysis. Within this framework, the process of spatial meaning-making was examined through five components: production, consumption, representation, identity, and regulation. The findings reveal that Tabriz’s public spaces, situated at the intersection of tradition and modernity, reflect multilayered patterns of urban culture, where physical elements, everyday behaviors, and visual signs simultaneously embody historical, social, and discursive connotations. Tarbiat Street manifests cultural continuity amid economic and physical transformation; Saat Square represents both institutional power and collective memory; and El-Goli Park functions as a site for the reproduction of urban identity and emotional experience. The study highlights the effectiveness of Hall’s cultural circuit as a framework for multi-level analysis of public spaces within Iranian–Islamic cultural contexts. Practically, the results can inform the cultural regeneration of urban spaces and the enhancement of citizens’ sense of belonging. Overall, the research demonstrates that a cultural understanding of space—beyond physical analysis—is key to grasping the social and identity dynamics of contemporary cities. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Public Space, Circuit of Culture, Semiotic Analysis, Tabriz | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||