پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 591 |
| تعداد مقالات | 5,779 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,660,782 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,342,639 |
بررسی و تبیین نابرابری فضایی در مناطق 22 گانه شهر تهران | ||
| مطالعات ساختار و کارکرد شهری | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 14 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله استخراج از رساله و پایان نامه | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/usfs.2026.30784.2569 | ||
| نویسندگان | ||
| رحیم بردی آنامرادنژاد* 1؛ فاطمه اکبری2؛ صدیقه لطفی2؛ سید علی حسینی3 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشگاه مازندران | ||
| 2گروه جغرافیا دانشگاه مازندران | ||
| 3گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| تاریخ دریافت: 23 آذر 1404، تاریخ بازنگری: 18 دی 1404، تاریخ پذیرش: 14 شهریور 1405 | ||
| چکیده | ||
| افزایش نابرابریهای فضایی ناشی از توزیع غیرمنصفانه خدمات و ثروت عمومی جوامع انسانی، مهمترین عامل بروز بحران در جوامع انسانی در دوران کنونی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین نابرابری فضایی در شاخصهای اجتماعی–اقتصادی در مناطق 22گانه شهر تهران انجام شد و با توجه به اهداف آن از نوع تحقیقات کاربری بوده و با توجه به روش انجام کار، از ماهیت توصیفی - تحلیلی برخوردار است. جامعه آماری تحقیق مناطق 22گانه شهر تهران در سال 1401 میباشد. در این مطالعه، از بیش از 20 شاخص استفاده شده است. پس از گردآوری و نرمالسازی دادهها، شاخصها در قالب مدلهای ارزیابی فضایی تحلیل شده و نقشههای توزیع و شدت هر مؤلفه تهیه گردید. در این پژوهش، شاخص ترکیبی نابرابری در ۲۲ منطقه تهران با استفاده از روش Cocoso محاسبه شد. نتایج نشان داد که دامنه شاخص بین 55/0تا 74/0 متغیر است و میانگین حدود 63/0، وضعیت نابرابری متوسط تا بالا را در شهر نشان میدهد. مناطق با شاخص بالا (۳، ۶، ۷، ۱۲، ۱۳، ۲۱ و ۲۲) از نابرابری شدید برخوردارند و با چالشهایی نظیر شکاف درآمدی، تفاوت در مالکیت مسکن و دسترسی نامتوازن به خدمات شهری مواجهاند. مناطق شهری با شاخص متوسط (۱، ۲، ۵، ۸، ۹، ۱۱، ۱۵، ۱۷ و ۲۰) دارای نابرابری قابل کنترل و ساختار متعادلتر هستند، در حالی که مناطق شهری با شاخص پایین (۱۰، ۱۴، ۱۶ و ۱۸) کمترین نابرابری را نشان میدهند و از فرصتها و خدمات برابرتر برخوردارند. الگوی فضایی نشان میدهد که نابرابری در مناطق حاشیهای و پرجمعیت بیشتر است و کاهش آن مستلزم سیاستگذاری فضایی هدفمند و توزیع عادلانه منابع و خدمات شهری است. این نتایج میتواند مبنایی برای برنامهریزی شهری، تخصیص بهینه منابع و مدیریت هدفمند توسعه در مقیاس محلهای قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نابرابری فضایی؛ شاخص ترکیبی؛ روش Cocoso؛ تهران | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Examining and Explaining Spatial Inequality in the 22 Districts of Tehran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Rahimberdi Annamoradnejad1؛ Fatemeh Akbari2؛ Sedigheh Lotfi2؛ seyed Ali Hosseini3 | ||
| 1uni. of Mazandaran | ||
| 2Dept. of Geography, Uni. of Mazandaran | ||
| 3Dept.of Tourism Managment, Allameh Tabatabai University | ||
| چکیده [English] | ||
| The increase in spatial inequalities resulting from the unfair distribution of public services and wealth in human societies is the most important factor contributing to crises in contemporary societies. The present study was conducted with the aim of examining and explaining spatial inequality in socio-economic indicators across the 22 districts of Tehran. In terms of its objectives, the research is applied in nature, and with respect to its methodology, it adopts a descriptive–analytical approach. The statistical population of the study consists of the 22 districts of Tehran in the year 1401 (2022–2023). In this study, more than 20 indicators were used. After data collection and normalization, the indicators were analyzed within the framework of spatial evaluation models, and maps illustrating the distribution and intensity of each component were produced. In this research, a composite inequality index for the 22 districts of Tehran was calculated using the CoCoSo method. The results indicate that the index ranges from 0.55 to 0.74, with an average of approximately 0.63, reflecting a moderate to high level of inequality across the city. Districts with high index values (3, 6, 7, 12, 13, 21, and 22) experience severe inequality and face challenges such as income gaps, disparities in housing ownership, and unequal access to urban services. Districts with medium index values exhibit manageable levels of inequality and a more balanced structure, while districts with low index values show the least inequality and benefit from more equal access to opportunities and services. The spatial pattern indicates that inequality is more pronounced in peripheral and densely populated areas, and reducing it requires targeted spatial policies and the equitable distribution of urban resources and services. These findings can serve as a basis for urban planning, optimal resource allocation, and the targeted management of development at the neighborhood scale. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Spatial Inequality, Composite Index, CoCoSo Method, Tehran | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||