| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 591 |
| تعداد مقالات | 5,779 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,660,782 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,342,639 |
در بند کلمات: روایت و شکنندگی در اورونوکو، یا بردهی سلطنتی اثر افرا بن | ||
| پژوهشنامهی مکتب های ادبی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 شهریور 1405 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/rjls.2025.28589.1532 | ||
| نویسنده | ||
| سیده مریم حسینی* | ||
| دانشگاه زنجان | ||
| تاریخ دریافت: 22 بهمن 1403، تاریخ بازنگری: 07 خرداد 1404، تاریخ پذیرش: 18 خرداد 1404 | ||
| چکیده | ||
| اورونوکو یا بردهی سلطنتی نوشته افرا بن نشان میدهد که زبان چگونه بهعنوان ابزاری برای سرکوب و توجیه در نظام استعماری عمل میکند. از طریق راوی مداخلهگر و قالببندیهای اروپامحور، متن همچنانکه شکل فردیِ بیرحمی و قساوت را نقد میکند به تقویت ایدئولوژیهای استعماری میپردازد. ارائهی داستان بهعنوان «تاریخ واقعی» به راوی اقتدار میبخشد و خواننده را با دیدگاه اروپامحور او همسو میکند. بازنمایی تصویر اورونوکو بهعنوان شخصیتی نجیب، فضیلت او را با معیارهای اروپایی ارزیابی میکند و هویت آفریقایی او را کمرنگ میسازد. همزمان، تغییر نام او به سزار نمادی از حذف هویت فرهنگی و تحمیل چارچوب استعماری میشود. این مطالعهی بر آن است نشان دهد که زبان در لایه های مختلف روایت چگونه به ابزاری برای سلطه و حذف فرهنگی تبدیل میشود. انتخابهای تایپوگرافیک (زبان بصری) مانند ایتالیک (موربنویسی) و حروف بزرگ، کنترل روایت راوی و محدودیت آزادی تفسیر خواننده را تقویت میکنند. متن، در حالی که لحظاتی از نقد به رفتارهای فردی را ارائه میدهد، همدستی خود در توجیه سلطه استعماری را پنهان نمیکند. این مطالعه اورونوکو را بازتابی از تناقضات دوران خود معرفی میکند، متنی که بین نقد و تقویت ایدئولوژیهای استعماری در نوسان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| راوی مداخلهگر؛ گفتمان استعماری؛ زبان کنترلگر؛ شکنندگی زبانی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Bound by Words: Narrative and Fragility in Aphra Behn’s Oroonoko, or The Royal Slave | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Sayyede Maryam Hosseini | ||
| Faculty of Foreign Languages, University of Zanjan | ||
| چکیده [English] | ||
| Aphra Behn’s Oroonoko, or The Royal Slave demonstrates how language functions as an instrument of oppression and justification within the colonial system. Through the presence of an intrusive narrator and Eurocentric frameworks, the text simultaneously criticizes individual acts of cruelty while reinforcing colonial ideologies. By presenting the story as a “true history,” the narrator acquires narrative authority and aligns readers with a Eurocentric perspective. The representation of Oroonoko as a noble figure evaluates his virtue according to European standards and diminishes his African identity. At the same time, his renaming as “Caesar” symbolizes the erasure of cultural identity and the imposition of a colonial framework. This study seeks to demonstrate how language, at various levels of narration, becomes a tool of domination and cultural erasure. Typographical choices (visual language), such as italics and capitalization, reinforce the narrator’s control over the narrative and restrict the reader’s interpretive freedom. Although the text offers moments of criticism directed at individual behavior, it does not conceal its complicity in legitimizing colonial domination. This study presents Oroonoko as a reflection of the contradictions of its age—a text oscillating between the critique and the reinforcement of colonial ideologies. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| intrusive narrator, colonial discourse, controlling language, linguistic fragility | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3 |
||