پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شماره‌ها | 597 |
| تعداد مقالات | 5,837 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,820,739 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,459,264 |
تصویر مرگ در رمان «رجال فی الشمس» اثر غسان کنفانی بر اساس نظریه استعاره شناختی لیکاف و جانسون | ||
| متن‌شناسی ادبی متون معاصر عربی | ||
| دوره 1، شماره 1، شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/ltcat.2026.32739.1012 | ||
| نویسندگان | ||
| نگین یوسفی* 1؛ عبدالله حسینی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه آموزشی زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی، کرج ایران | ||
| تاریخ دریافت: 26 مرداد 1405، تاریخ بازنگری: 26 مهر 1405، تاریخ پذیرش: 26 مهر 1405 | ||
| چکیده | ||
| مرگ به عنوان یکی از پیچیده‌ترین مفاهیم هستی‌شناختی، همواره در کانون توجه پدیدآورندگان ادبی قرار داشته و بازنمایی‌های گوناگونی از آن در متون مختلف صورت گرفته است. از آنجا که مرگ ماهیتی انتزاعی دارد، زبان‌شناسی شناختی بر این باور است که انسان‌ها برای درک این مفهوم، از استعاره‌های مفهومی جهت پیوند دادن آن با تجربه‌های ملموس و جسمانی استفاده می‌کنند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی چگونگی بازنمایی تصویر مرگ در رمان «رجال فی الشمس» اثر غسان کنفانی بر پایه نظریه استعاره شناختی لیکاف و جانسون است تا مشخص گردد نویسنده چگونه با بهره‌گیری از الگوهای استعاری، این مفهوم را در بافت روایی و سیاسی اثر تجسم می‌بخشد. یافته‌های پژوهش نشان داد مرگ در این رمان، فراتر از یک فرآیند زیستی، با مفاهیمی چون «بیابان»، «گرما»، «خفقان» و «سفر بی‌بازگشت» درهم‌تنیده است.کنفانی همچنین با استفاده از استعاره‌های مادی و محیطی، مرگ را از یک مفهوم انتزاعی به تجربه‌ای ملموس از نابودی و بن‌بست تبدیل کرده است. همچنین تصویر مرگ در این اثر، پیوندی ناگسستنی با مفاهیمی چون فقدان وطن، بی‌خانمانی و بی‌صدایی سیاسی دارد؛ به گونه‌ای که مرگ در اینجا نه تنها نشان‌دهنده پایان حیات جامعه عربی و افراد آن بود، بلکه بازتابی از فروپاشی هستی و از دست رفتن هویت عربی و فارسی در فضای بحران و مهاجرت است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| استعاره شناختی؛ مرگ؛ غسان کنفانی؛ رجال فی الشمس | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Title: The Representation of Death in Ghassan Kanafani’s Men in the Sun through the Lens of Lakoff and Johnson’s Cognitive Metaphor Theory | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Negin Yousefi1؛ abdollah hoseini2 | ||
| 1Master’s Program, Department of Arabic Language and Literature, University of kharazmi, Tehran, Iran. | ||
| 2Associate Professor, Department of Arabic Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, University of Kharazmi , Karaj, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| As one of the most complex ontological concepts, death has consistently been a focal point for literary creators, appearing in diverse representations across various texts. Given the abstract nature of death, cognitive linguistics posits that humans comprehend this concept by employing conceptual metaphors to link it with tangible, bodily experiences. The present study aims to examine the representation of death in Ghassan Kanafani’s novel *Men in the Sun* (*Rijal fi al-Shams*) through the lens of Lakoff and Johnson’s cognitive metaphor theory, seeking to determine how the author utilizes metaphorical patterns to embody this concept within the work's narrative and political contexts.Furthermore, the depiction of death in this work is inextricably linked to concepts such as the loss of homeland, homelessness, and political voicelessness; indeed, death here signifies not only the end of life for Arab society and its individuals but also reflects the collapse of existence and the loss of Arab and Persian identity amidst crisis and migration. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Cognitive Metaphor, Death, Ghassan Kanafani, *Men in the Sun* | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 15 |
||