پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شماره‌ها | 600 |
| تعداد مقالات | 5,851 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,830,422 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,469,340 |
نص الهی در برابر هویت جمعی (واکاوی انتقادی خوانش جامعه‌شناختی ماریا داکاکه از ولایت در منابع کهن امامیه) | ||
| کاوش‌های فلسفه و دین | ||
| مقاله 8، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 10، آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی اصیل (Original Article) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jepr.2026.32042.1345 | ||
| نویسنده | ||
| سیدباقر حسینی کریمی* | ||
| استادیار، دانشگاه مازندران، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، گروه معارف اسلامی، بابلسر، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 16 خرداد 1405، تاریخ بازنگری: 13 تیر 1405، تاریخ پذیرش: 04 آبان 1405 | ||
| چکیده | ||
| هدف: ماریا ماسی داکاکه در کتاب جامعه کاریزماتیک با کاربست مفاهیم جامعه‌شناسی دین، ولایت در تشیع را عمدتاً پدیده‌ای اجتماعی مبتنی بر همبستگی افقی دانسته و نقش نص الهی را نادیده گرفته است. هدف این پژوهش، نقد بنیادین این خوانش با بازخوانی نظام‌مند منابع کهن امامیه و ارزیابی سه ادعای کلیدی داکاکه است. روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی -تحلیلی و با رویکرد انتقادی از طریق مراجعه و بررسی هشت منبع کهن امامیه شامل کتاب سلیم بن قیس، اصول اربعمائه، بصائر الدرجات، التمحیص، رساله فضل بن شاذان، الکافی، الغیبة نعمانی و رساله بازسازی‌شده ابویعلی جعفری،روایات مرتبط با نص الهی با ارجاعات دقیق درون‌متنی تحلیل شده است. یافته‌ها: در تمامی این منابع، نص الهی به عنوان بنیانی الهی و پیشینی معرفی شده که مستقل از پذیرش اجتماعی است. دوازده امام به نص و با نام تعیین شده‌اند و حدیث غدیر، آیه ولایت و احادیث دوازده امام مهم‌ترین مستندات نص هستند. سه ادعای داکاکه (انحصار راویان غدیر به مدنیان، سبب صدور غدیر و جعلی بودن احادیث دوازده امام) با استناد به همین منابع نقض می‌شود. نتیجه‌گیری: خوانش جامعه‌شناختی داکاکه با معنای درون‌دینی نص الهی در منابع کهن امامیه همخوانی ندارد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ولایت؛ نص الهی؛ ماریا داکاکه؛ امامت؛ غدیر خم | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Divine Text Versus Collective Identity - A Critical Analysis of Maria Dacaca's Sociological Reading of Wilayat in Ancient Imamiyya Sources | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Seyyed BaGHer Hosseini Karimi | ||
| Assistant Professor, University of Mazandaran, Faculty of Theology and Islamic Studies, Department of Islamic Studies, Babolsar, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| **Objective:** In her book *Charismatic Community*, Maria Massi Dakake, applying concepts from the sociology of religion, primarily understands authority (wilāyah) in Shiism as a social phenomenon based on horizontal solidarity, while neglecting the role of divine text (naṣṣ). The aim of this research is to provide a fundamental critique of this interpretation by systematically re-examining early Imami sources and evaluating Dakake’s three key claims. **Method:** This study employs a descriptive-analytical method with a critical approach, reviewing eight early Imami sources: *Kitāb Sulaym ibn Qays*, *Uṣūl Arbaʿumiʾa*, *Baṣāʾir al-Darajāt*, *Al-Tamḥīṣ*, *Risālat Faḍl ibn Shādhān*, *Al-Kāfī*, *Al-Ghayba al-Nuʿmānī*, and the reconstructed treatise of Abū Yaʿlā al-Jaʿfarī. The traditions related to divine text (naṣṣ) are analyzed with precise internal references. **Findings:** In all these sources, the divine text is presented as a foundational, pre-existing divine basis independent of social acceptance. The Twelve Imams are designated by name through divine text, and the most significant evidences for naṣṣ are the Hadith of Ghadir, the Verse of Wilāyah, and the hadiths on the Twelve Imams. Dakake’s three claims—that the narrators of Ghadir are limited to the people of Medina, that Ghadir had a circumstantial cause (sabab al-nuzūl/ṣudūr), and that the hadiths on the Twelve Imams are fabricated—are refuted based on these same sources. **Conclusion:** Dakake’s sociological reading is inconsistent with the internal religious meaning of the divine text (naṣṣ) in early Imami sources. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Wilayat, divine text, Maria Dakkake, Imamate, Ghadir Khum | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||