پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 557 |
| تعداد مقالات | 5,426 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,238,686 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,125,416 |
اثر تمرین هوازی بر سطح سرمی ریلاکسین، شدت درد کمر و عملکرد عضلات تنه زنان باردار | ||
| پژوهشنامه فیزیولوژی ورزشی کاربردی | ||
| دوره 21، شماره 42، مهر 1404، صفحه 15-29 اصل مقاله (493 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jaep.2026.30384.2236 | ||
| نویسندگان | ||
| طاهره صمدی1؛ مهتاب معظمی* 2؛ مریم کریمی3؛ اعظم ملانوروزی4؛ میترا خادم الشریعه4 | ||
| 1کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، مدیریت درمان تامین اجتماعی خراسان شمالی، بیمارستان ثامن الائمه، بجنورد، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 3گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران. | ||
| 4استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 06 آبان 1404، تاریخ بازنگری: 26 آذر 1404، تاریخ پذیرش: 07 بهمن 1404 | ||
| چکیده | ||
| اهداف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر سطح سرمی هورمون ریلاکسین، شدت کمردرد، استقامت عضلات شکمی و قدرت عضلات اکستنسور پشت در زنان باردار کمخطر بود. روش مطالعه: به این منظور، از میان خانمهای باردار با حاملگی اول و دوم، ۲۹ نفر بهعنوان نمونه در دسترس انتخاب شدند و پس از انصراف ۴ نفر در مراحل اولیه (قبل از پیشآزمون و شروع مداخله)، در نهایت ۲۴ نفر مطالعه را به پایان رساندند که بهصورت تصادفی به گروه تجربی ( 13 نفر) و کنترل (11نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی هوازی با شدت 40 % تا 75% حداکثر ضربان قلب به مدت هشت هفته انجام شد. 24 ساعت قبل از شروع اولین جلسه تمرین و 48 ساعت پس از انجام آخرین جلسه تمرین، اندازهگیریهای لازم و نمونهگیری خونی، به عمل آمد. برای مقایسه میانگین دادهها از آزمون آنوا با اندازهگیری مکرر و آزمونهای ناپارامتریک ویلکاکسون و یومن ویتنی استفاده گردید. یافته ها: هشت هفته تمرینات هوازی سبب افزایش معنادار هورمون ریلاکسین (001/0= P) و استقامت عضلانی (001/0 = P) در گروه تجربی شد، اما تغییر معناداری را در شاخص درد کمر و قدرت عضلات پشت ایجاد نکرد. شدت کمردرد در گروه تمرین تغییر معنیداری نداشت اما در گروه کنترل بهطور معنیداری تشدید شد (۰۱۳/0= P). نتیجهگیری: تمرین هوازی منظم و نظارتشده میتواند بهعنوان راهکاری ایمن برای افزایش ریلاکسین سرمی، بهبود استقامت عضلات شکمی و پیشگیری از تشدید کمردرد در دوران بارداری توصیه شود، اما برای کاهش قابلتوجه کمردرد لازم است با تمرینات تقویتی اختصاصی عضلات تنه و پشت ترکیب گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین هوازی؛ ریلاکسین؛ کمردرد بارداری؛ استقامت عضلات شکمی؛ بارداری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Effect of Moderate-Intensity Aerobic Training on Serum Relaxin Levels, Low Back Pain Intensity, and Core Muscle Performance in Low-Risk Pregnant Women | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Tahere Samadi1؛ Mahtab Moazzami2؛ Maryam Karimi3؛ Azam Mollanovruzi4؛ Mitra Khademsharie4 | ||
| 1North Khorasan Social Security Treatment Management, Samen Aeme Hospital, Bojnord, Iran. | ||
| 2Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran. | ||
| 3Department of Sport Sciences, Faculty of Humanities, Kosar University of Bojnord, Bojnord, Iran. | ||
| 4Department of Sport Sciences, Faculty of Humanities, Kosar University of Bojnord, Bojnord, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Objectives: The aim of this study was to investigate the effect of eight weeks of moderate-intensity aerobic training on serum relaxin hormone levels, low back pain intensity, abdominal muscle endurance, and back muscle strength in low-risk pregnant women. Methods: 29 pregnant women with first or second pregnancy were selected as an available sample. After the withdrawal of 4 participants in the early stages (before the pre-test and the start of the intervention), finally 24 participants completed the study and were randomly divided into experimental (n=13) and control (n=11) groups. The aerobic training program was performed at 40% to 75% of maximum heart rate for eight weeks. Necessary measurements and blood tests were conducted 24 hours before the start of the first training session and 48 hours after the last training session. Repeated-measures ANOVA as well as non-parametric Wilcoxon and Mann-Whitney U tests were used to compare the mean data Results: Exercise training caused a significant increase in relaxin hormone (P = 0.001) and muscle endurance (P = 0.001) in the experimental group, but did not produce a significant change in low back pain index or back muscle strength. Low back pain intensity showed no significant change in the exercise group but significantly worsened in the control group (P = 0.013). Conclusion: Regular aerobic training can be recommended as a safe strategy to increase serum relaxin, improve abdominal muscle endurance, and prevent the exacerbation of low back pain during pregnancy; however, to achieve a significant reduction in low back pain, it should be combined with specific strengthening exercises for the trunk and back muscles. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Aerobic Training, Relaxin, Pregnancy Low Back Pain, Abdominal Muscle Endurance, Pregnancy | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 98 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 35 |
||