پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 561 |
| تعداد مقالات | 5,463 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,294,738 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,147,409 |
نقش آخرتباوری در معنابخشی زندگی از دیدگاه علامه طباطبایی و چارلز تیلور | ||
| کاوشهای فلسفه و دین | ||
| دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 9، خرداد 1405، صفحه 111-130 اصل مقاله (482.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی اصیل (Original Article) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22080/jepr.2026.30685.1312 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب درویشی* 1؛ قدرت اله قربانی2 | ||
| 1هیات علمی گروه معارف، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد اهواز | ||
| 2استاد فلسفه، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 11 آذر 1404، تاریخ بازنگری: 01 اسفند 1404، تاریخ پذیرش: 20 اردیبهشت 1405 | ||
| چکیده | ||
| پرسش از معنای زندگی از بنیادیترین مسائل فلسفهی دین است و باور به آخرت در تبیین آن نقشی محوری دارد. هدف این پژوهش، تبیین و مقایسهی نقش باور به آخرت در معنابخشی و جهتدهی به زندگی از منظر علامه طباطبایی و چارلز تیلور است. سؤال اصلی مقاله آن است که: باور به جهان آخرت چگونه در اندیشهی این دو متفکر، زندگی انسان را واجد معنا و جهت میسازد؟ این پژوهش با روش تحلیل تطبیقی و توصیفی ـ تفسیری انجام گرفته است. منابع اصلی پژوهش شامل آثار علامه طباطبایی، بهویژه تفسیر المیزان و نوشتههای فلسفی ایشان، و نیز آثار چارلز تیلور بهویژه عصر سکولار و منابع خود است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که در منظومهی فکری علامه طباطبایی، آخرتباوری بر مبنای هستیشناسی وجودی و پیوند انسان با مبدأ متعالی تفسیر میشود و اساس معنا، ارزش و جهت زندگی را در نسبت با کمال نهایی و لقای الهی توضیح میدهد. در مقابل، تیلور در چارچوب انسانشناسی فلسفی خود، آخرتباوری را نه صرفاً اعتقادی دینی بلکه نشانهای از حفظ افق متعالی معنا در جهان سکولار میداند. در نتیجه، با وجود تفاوتهای متافیزیکی و تاریخی، هر دو اندیشمند بر این باورند که ایمان به آخرت نقش بنیادینی در معناداری و جهتمندی زندگی انسان دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آخرتباوری؛ معنای زندگی؛ ایمان؛ علامه طباطبایی؛ چارلز تیلور | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Role of Belief in the Afterlife in Giving Meaning to Life from the Perspectives of Allameh Tabataba’i and Charles Taylor | ||
| نویسندگان [English] | ||
| zeynab darvishi1؛ Qodratullah Qorbani2 | ||
| 1), Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Ahv.C., Islamic Azad University,Ahvaz, Iran.. | ||
| 2Professor of Philosophy, Kharazmi University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The question of the meaning of life is one of the most fundamental issues in the philosophy of religion, and belief in the afterlife plays a central role in its explanation. The aim of this study is to analyze and compare the role of belief in the afterlife in giving meaning and direction to human life from the viewpoints of Allameh Tabataba’i and Charles Taylor. The main question of the article is: How does belief in the hereafter, in the thought of these two thinkers, provide human life with meaning and orientation? This research employs a comparative, descriptive–interpretive method. The primary sources include the works of Allameh Tabataba’i—especially the Tafsir al-Mizan and his philosophical writings—as well as the works of Charles Taylor, notably A Secular Age and Sources of the Self. The findings indicate that in Allameh Tabataba’i’s intellectual framework, belief in the afterlife is interpreted on the basis of ontological foundations and the human being’s connection with a transcendent source. It explains the essence of meaning, value, and direction in life in relation to ultimate perfection and encounter with God. In contrast, Taylor—within his philosophical anthropology—views belief in the afterlife not merely as a religious doctrine but as a marker of preserving a horizon of transcendence within a secular world. Thus, despite their metaphysical and historical differences, both thinkers affirm that faith in the afterlife plays a fundamental role in endowing human life with meaning and purposiveness. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Belief in the afterlife, Meaning of life, Faith, Allameh Tabataba’i, Charles Taylor | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 37 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 16 |
||
